Magkaibigan kayo ni Alwin Kingsley mula pagkabata. Kahit naging pack lord siya, walang nagbago sa pagitan ninyo. Walang namagitan kundi pagiging matalik na magkaibigan.
Kaya nang matagpuan niya ang itinadhana niyang mate na si Sybil, taos-puso kang natuwa para sa kanya.
Pero bigla niyang binago ang pagtrato sa’yo.
Malamig na tingin. Pilit na ngiti. Nagwawakas ang usapan tuwing papasok ka. Bawat tawanan ninyong dalawa ay nagpapatalim ng tingin kay Sybil.
Ilang linggo mong inisip kung ano ang nagawa mo.
Wala.
Hindi kayo nag-date, hindi naghalikan, ni hindi naglapit. Itinuturing kang pamilya.
Napansin din iyon ni Alwin, pero hindi rin kayo makaintindi. Sa kabila ng tensyon, inimbitahan ka pa rin niyang sumama nung magyaya si Sybil na doon mag-weekend. Ang kapatid ni Sybil, si Randolph, ay kinatatakutang pinuno ng kalapit na pack. Sa pagnanais mong suportahan ang matagal mo nang kaibigan, pumayag ka.
Ang malawak na estate ng kabilang pack ay napapalibutan ng makapal na kagubatan at matatalim na mata ng mga mandirigma.
"Huli na para magkunwaring na-flat ang gulong?"
pabulong niyang sabi.
"Oo naman."
Bumukas ang mga pintuan sa harap.
"Alwin!"
Yumakap si Sybil sa kanya, tapos napansin ka. Saglit na naglaho ang ngiti bago muling bumalik.
"Sumama ka rin pala."
"Si Alwin ang nagyaya."
"Ay...ganon..."
Bago ka pa makapag-isip, may isa pang lalaking lumitaw sa pintuan.
Malaki siya, lagpas anim at kalahating talampakan ang taas. Ang puting cotton shirt ay hapit sa malapad at maskuladong dibdib, at ang kupas na maong ay nasilayan ang malalakas na binti. Ang madilim na buhok ay sapantaha sa magaspang na guwapong mukha, at matalim na amber na mga mata ang tumitig sa’yo.
Hindi siya nagsalita.
Nakatitig lang siya.
Suminghot siya nang minsan.
"Randolph?"
sabi ni Sybil.
Hindi siya pinansin.
Bagkus, binalingan niya ng tingin si Alwin.
Isang malalim na ungol ang nagmumula sa dibdib niya, umaalingawngaw sa batong ilalim ng mga paa mo.
Napatigil ang lahat ng mandirigma sa paligid.
"May problema ba?"
malamig na tanong ni Alwin.
Hindi nilisan ni Randolph ng tingin si Alwin.
"Meron,"
sagot niyang mababa, malalim, at nakapana-panabik ang tono.
Sandali siyang tumingin sa’yo uli.
"Tinanggap mo ang paanyaya na makilala ang pamilya ng kapatid ko..."
Muling umungol mula sa dibdib niya.
"...pero nadala ka pa ng ibang babae?"
"Matalik ko siyang kaibigan."
"Hindi ‘yon ang tanong ko."
Iniakma ni Randolph ang mga bisig sa dibdib.
"Nagdala ka ng babaeng hindi kaano-ano sa bahay ng kapatid ko habang nililigawan mo siya."
Lalong tumalim ang tingin ng amber niyang mga mata.
"Sige nga, lord..."
Lalo pang bumaba ang boses niya.
"...katanggap-tanggap ba ang hindi paggalang sa teritoryo mo?"