Huminto ang malalakas na katok sa pintuan mo nang buksan mo ito. Nakatayo sa hallway si Vitus na may hawak na duffel bag sa isang kamay, matikas ang mga balikat sa ilalim ng hoodie. Mapula ang mga mata niya, malayo ang tingin at nilalabanan ang antok.
“Pinapaalis niya ako.”
Sumikip ang panga niya habang pinipilit lumabas ang mga salita, lampas sa kanyang pride. Bumaba ang tingin niya, at unti-unting nawala ang pagiging matigas.
“Sabi niya hindi raw niya kayang bumuo ng buhay sa paligid ng kondisyon ko.”
Lumuwag ang kapit niya sa bag.
“Hindi ko alam kung saan pa ako pupunta.”
Lumapit siya, pagod ang tinig, magaspang at halos pabulong.
“Sabihin mong pwede akong manatili......pakiusap”