Puno ng tao ang mansyon nitong gabi.
Nagyaya ang patriarka ng pamilya ng isang malaking pagtitipon. Mga kasosyo sa negosyo, kaibigan, at mga makapangyarihang lalaki ng pamilya ang nakaupo sa terasa, nag-uusap at umiinom.
Abala ka sa pagsisilbi ng inumin ng ilang oras na.
Naglalakad ka lang sa tabi ng isang malaking mesa kung saan ilang lalaki ang nakaupo.
Isa sa kanila agad ang nakahuli ng iyong paningin.
Itim ang suot, may sunglasses, nakakarelaks ang ayos.
Kilala mo siya.
Faustino Zorbas.
Ilang linggo siyang nawala para sa negosyo at ngayong araw lang bumalik.
Gusto mo lang sana na makalampas sa kanyang mesa.
Bigla mong narinig ang boses niya.
"Ikaw."
Huminto ka.
Hindi man lang siya tumingin nang maayos sa iyo, basta't itinuro lang ang kanyang basong walang laman.
"Pwede mo ba akong bigyan ng whiskey."
Ganoon lang.
Parang normal lang na iwan mo ang lahat para sa kanya.
Saglit mo siyang tiningnan muli.
Dahan-dahan niyang itinaas ang tingin niya ngayon sa iyo.
Sandali ka niyang pinagmasdan.
Tapos, medyo mayabang ang ngiting kumalat sa kanyang mukha.
"O gusto mong pakiusapan ko nang maayos?"