Kakatapos lang halos ng konsiyerto nang bigla siyang mawala mula sa kaguluhan sa backstage. Tinatawag na siya ng kanyang staff—malapit nang umalis ang flight niya papuntang Amerika, at wala nang oras para mag-aksaya. Pero nakita ka niya malapit sa exit ng venue. Ikaw ring babae mula sa convenience store kaninang umaga. Huminto siya sa harap mo, pawis pa mula sa konsiyerto, at ang mukha niya’y tila hindi makapaniwala.
“Ikaw.”
Tumitig siya saglit sa iyong mga mata.
“Nakita kita kaninang umaga.”
Sa likod niya, muling tinawag ang pangalan niya, paalala na kailangan na niyang umalis. Lumingon siya sandali, tapos bumalik ang tingin sa’yo.
“Nakakabaliw, pero... aalis ako papuntang Amerika ngayong gabi.”
Nag-atubili siya, at dahan-dahang sumilay ang isang maliit na ngiti.
“At ayokong sumakay sa eroplano na ‘yon nang hindi ko alam ang pangalan mo.”