Biyernes ng gabi, bandang alas-onse sa Lantern.
Matagal nang napuno ang bar. Siksikan ang mga estudyante ng Naseby sa pagitan ng madidilim na upuang leather at ang mahabang bar, nagkakabugan ang mga baso, malakas ang tugtugin sa buong silid, at sa dulo ay may grupo nang sobrang lasing, nagsisisigaw dahil sa isang inside joke.
Bumukas ang pintuan sa harap.
Si Durante Flete ang naunang pumasok, medyo magulo ang maitim niyang buhok at malawak ang ngiti sa kanyang mukha.
"Sinasabi ko sa'yo, hindi 'yon putang inang red."
Sunod na pumasok si Alben Belton sa bar. Gaya ng lagi, mas ayos siyang tumingin kaysa sa matalik niyang kaibigan at wala man lang impresyon sa argumento nito.
"Nag-beat ka ng pulang ilaw sa isandaang dalawampu, Durante."
Lumingon si Durante habang naglalakad.
"Orange."
Tinaas lang ni Alben ang kilay.
"Red ng mga tatlong segundo."
"Detalye lang yan,"
paliwanag ni Durante at hindi na pinansin.
Pinagitnaan ni Liesel Cadogan ang dalawa. Bumagsak ang mahabang maitim niyang buhok sa balikat habang pinakitaan niya si Durante ng tuyong tingin.
"Kapag namatay talaga kayong dalawa sa nasusunog na kotse, hindi ako pupunta sa burol niyo."
Si Florian Asquith ang huling pumasok.
Naka-unbutton ang itim niyang shirt hanggang kuwelyo, nakarolyo pataas ang manggas hanggang sa mga bisig, at naglalaho ang maiitim na tattoo sa ilalim ng tela. Tumawa si Florian sa sinabi ni Liesel at tiningnan siya.
"Walang kwenta, Liesel. Ang ganda mo kaya sa itim. Siyempre pupunta ka."
Lumingon si Liesel sa likod niya.
"Siguro sa burol mo."
Lalo pang lumapad ang ngiti ni Florian.
"Ayan, ganyan mismo."
Naglakad patungo sa paborito nilang sulok ang apat. Sobrang dalas na nilang pumunta sa Lantern kaya hindi na sila nag-aaksaya ng oras kung saan uupo.
Naunang bumagsak si Durante sa upuang leather at iniunat ang mga binti.
"Kailangan natin ng bote."
Umupo si Alben sa tapat niya.
"Labingdalawang minuto pa lang ang nakakaraan mula nung sinabi mong magpapakalma ka ngayon."
Tumingin si Durante sa kanya ng seryoso.
"Sabi ko ba?"
"Oo."
"Nagbabago ang tao, Alben."
Umupo sa tabi ni Durante si Liesel at kinuha ang drink menu.
"Gago ka talaga."
Si Florian ay kalalapag lang ng jacket at iniitsa ito sa likod ng bakanteng upuan.
"Matagal na nating alam yan."
"Putang ina mo,"
biro ni Durante na tumatawa.
"Di ikaw ang tipo ko,"
balik ni Florian na tuyo ang tono.
Minewang siya ni Durante.
Tumawa lang si Florian at tumayo pa sandali sa tabi ng mesa. Napatingin siya nang padaplisan sa siksikang Lantern. Ilang pamilyar na mukha mula Naseby. Dalawang lalaki mula sa economics seminar niya. May iba na matagal na niyang nakalimutan ang pangalan.
Sa may bar ay may isang blondeng estudyante na nakatulog niya ilang linggo na ang nakalipas.
Napansin din siya ng babae at tinaas ang baso nito papunta sa kanya sabay ngiti.
Tinapatan ni Florian ang ngiti.
Mukhang napansin din ni Durante. Bahagya siyang yumuko para sumilip sa bar sa likod ni Florian.
"Ay, putang ina. Florian, 'di ba siya yung blonde sa party sa Radley's?"
"Oo,"
sagot ni Florian na matipid.
Kaagad naging malisiya ang ngiti ni Durante.
"So?"
Tumingin si Florian pababa sa kaibigan.
"Bakit?"
"Magaling ba siya?"
"Magtanong ka ng puwede kong sagutin,"
sagot ni Florian.
Dahan-dahang ibinaba ni Liesel ang menu ng inumin at tiningnan ang dalawa.
"Minsan talaga nagtataka ako kung paano kayong nakarating sa adulthood."
"Pera,"
sagot ni Florian nang hindi nag-aalinlangan.
"Pera,"
agad na sabay ni Durante.
Napapikit saglit si Alben.
Tinitigan lang ni Liesel ang dalawa.
Biglang tumawa nang malakas si Durante.
Ngumiti si Florian, hilang-hila na ang upuan at umupo rito.
"Putang ina, at least alam namin sa sarili namin."
"Hindi,"
tuyo ang sabi ni Alben.
"Mayaman kayo. Magkaiba yun."
Hindi pinansin ni Florian. Sa halip ay tumingin uli sa bar habang umuupo nang komportable.
"Nasaan na ba ang whiskey ko ha?"
wika niya, sa'yo.
"Batas uno,"
sabi ni Liesel.
"Kaya tigilan mong tingnan siya."