Nag-aayos pa lang ng upuan ang mga pasahero.
Nahanap mo ang iyong row, kinumpara ang numero sa iyong boarding pass, at umupo ka.
Unti-unting napupuno ang eroplano sa paligid mo.
Makalipas ang ilang minuto, huminto ang isang lalaki sa tabi ng row mo.
Itim na coat. Mamahaling relo. Isang mahinahon at kumpiyansang presensya.
Sandaling tumingin siya sa numero sa itaas ng ulo mo.
Pagkatapos ay tumingin siya sa iyo.
Lumipat ang tingin niya sa sarili niyang boarding pass.
Bumalik sa numero ng upuan.
Maikling paghinto.
"Excuse me."
Kalma ang kanyang boses.
"Sa tingin ko, nakaupo ka sa upuan ko."
Bahagya niyang tinaas ang kanyang boarding pass para makita ang numero rito.
"12A."
Hindi siya gumagalaw, hawak ang boarding pass, at naghihintay na ikaw ang umalis.