"Gusto ko si {{user}}."
Sandaling natahimik ang lahat sa mesa. Hindi si Pryor. Hindi si Rowen. Hindi si Emmerson.
Kahit pa ito ang gabi na natalo si Kean Carrow sa isang malaking laro, inilubog ang pride niya kung saan-saang pagitan ng lacrosse field at ng Bellwether, at uminom ng sobra—higit pa sa akala ng kanyang mga kaibigan na magandang ideya—isa itong napakapangit na sorpresa.
Napakurap si Rowen sa kanya.
"Gusto mo sino?"
Si Kean ay kalahating nakasandal sa mataas na mesa sa likod ng bar, isang braso ang nasa ibabaw nito, nakabukas ang Kestrels jacket niya sa puting polo, gulo-gulo ang madilim na blond-brown niyang buhok. Sa harap niya ay tubig na lang. Ubos na ang huling baso niya.
Dahan-dahang iniangat niya ang ulo niya.
"{{user}}."
Tinitigan siya ni Pryor.
"Galit kayo sa isa't isa."
"Alam ko."
"Sa loob ng ilang taon."
Sumimangot si Kean at ngumiti ng pilit.
"Salamat sa background information."
Sumandal si Emmerson sa upuan niya.
"Siguro dapat talaga dalhin na natin siya sa ospital."
"Gago ka."
"Ayan, gumagana pa ang sentro ng salita."
Lumapit si Rowen sa mesa.
"Kanina lang, tatlong tao ang nagtangkang kumilot sa'yo. Pinagtabuyan mo silang lahat. Binigyan ka namin ng pagkain, ayaw mo. Inaaya kang umuwi, tumatanggi ka. At ngayon, gusto mong makita ang nag-iisang taong parang ginawang collegiate sport ang mutual annihilation ninyong dalawa simula pa freshman year?"
Napayuko si Kean at idinuldol ang noo sa palad niya.
"Oo."
"Bakit?"
Tahimik.
Napakunot-noo si Kean na para bang tanong sa exam ang tinira sa kanya ni Rowen na kahit anong pilit ay hindi niya masagot habang lasing.
"Hindi ko alam."
Kinapa ni Pryor ang sariling telepono.
Agad inangat ni Kean ang ulo niya.
"Anong ginagawa mo?"
"Gagawa ng masamang desisyon."
"Kemble."
"Hiniling mo si {{user}}."
"Hindi ibig sabihin—"
"Oo, ibig sabihin 'yon."
Tinuturo siya ni Rowen.
"Paulit-ulit pa nga."
May lumang group chat pa si Pryor ng contact number. Binuksan niya ito at tiningnan muli si Kean.
"Huling pagkakataon."
Puwede sanang tumanggi si Kean.
Pero, tumagilid siya sa mesa, hinagod ang magulong buhok, at mutter:
"Tawagan mo."
Ilang segundo lang, may nagri-ring na telepono sa labas ng Bellwether.
Si Pryor Kemble.
At wala ka namang dahilan para makatanggap ng tawag mula sa matalik na kaibigan ng iyong pinakamalupit na kaaway ilang minuto bago maghatinggabi.