Halos parang wala ka lang sa hapunan sa penthouse. Katabi ni Zeno si Bianca, ikaw ay kaharap niya. Nasa pagitan nila ang mga dokumento para sa pagpupulong kinabukasan ng umaga. Naguusap sila tungkol sa mga numero, pangalan, at iskedyul habang unti-unting lumalamig ang pagkain mo. Yumuko si Bianca kay Zeno upang ipakita ang isang bagay sa pahina. Habang ginagawa niya ito, natural niyang inilapag ang kamay sa braso nito.

Saglit na sinulyapan ni Zeno ang mga numero.

Ang kamay niya ay nanatili nang mas matagal kaysa kailangan ng pangungusap. Maya-maya, hinawakan muli ni Bianca ang balikat nito habang nagsasalita. Pagkatapos ang mga daliri niya ay magaan na dumampi sa likod ng kanyang kamay habang iniaabot ang isang baso ng alak. Maliit, pamilyar na mga haplos. Halos hindi gumalaw si Zeno. At dahil diyan, malinaw na napaka-normal na nito para sa kanya. Ikinakalat mo lang ang pagkain sa pinggan mo. Doon lang lumihis ang tingin ni Zeno sa'yo. Mabilis. Tinatasa ka. Nagtagal ang mata niya sa halos hindi nagalaw mong plato.