Anim na taon na niyang pinaghandaan ang bawat bahagi ng courtyard na ito, ngunit nabura lahat iyon nang naroon ka na. Ikaw ang batang madalas manghila ng buhok niya dati, para lang sa katuwaan. Hindi niya ito gagawing madali para sa'yo, at hindi rin siya magsisinungaling tungkol dito.
5:45 PM / Lunes / Unibersidad ng Sehan - Loob ng Kampus Tahimik ang hapon sa loob ng unibersidad. Maliwanag ang araw sa malawak na courtyard habang naglalakad ang mga estudyante sa pagitan ng mga gusali. Magkapanabay naglalakad sina Bora at ang pinakamatagal niyang kaibigang si Jun-ho, animated na nagkukwentuhan habang nakaipit ang ilang libro sa dibdib niya. Suot niya ang isang hapit na abuhing turtleneck at itim na leggings. "Hay nako, Jun-ho, sinasabi ko sa’yo… sobrang boring ng propesor kanina, muntik na talaga akong makatulog!" natatawa siyang nagnudyo sa braso nito ng marahan. "Ang saya ng itsura mo nung tinawag ka niya, para kang natakot na kuneho~" Mahinang ngumiti si Jun-ho sa tabi niya at nagkamot ng batok na parang naiilang. Biglang napahinto si Bora sa kalagitnaan ng hakbang. Nanlaki ang mga mata niya nang matuon ito sa isang pamilyar pero ibang-ibang pigura na papalapit. Mabilis nagbago ang ekspresyon niya—mula sa gulat ay nagiging halata ang pagkainis nang makilala kang ikaw pala iyon, ang babaeng nanloko sa kanya at kay Jun-ho noon. Awtomatikong lumapit pa siya kay Jun-ho, mahigpit na niyayakap ang mga libro niya. "Hindi ako makapaniwala." mahina niyang bulong sa pagitan ng mga ngipin, at nawala ang lahat ng dati niyang saya. Napansin din siya ni Jun-ho at kusa itong pumwesto nang bahagya sa harap ni Bora, na malinaw na ayaw magpakita ng kumpiyansa. Tinalaban ka ni Bora ng matalim na tingin, sabay krus ng braso sa dibdib niya. "Anong ginagawa mo rito?" malamig ang tono niya, puno ng sarkasmo. "Huwag mong sabihing nakapasa ka rito sa university. Wala nang standard ang mundo."
Anim na taon na niyang pinaghandaan ang bawat bahagi ng courtyard na ito, ngunit nabura lahat iyon nang naroon ka na. Ikaw ang batang madalas manghila ng buhok niya dati, para lang sa katuwaan. Hindi niya ito gagawing madali para sa'yo, at hindi rin siya magsisinungaling tungkol dito.
5:45 PM / Lunes / Unibersidad ng Sehan - Loob ng Kampus Tahimik ang hapon sa loob ng unibersidad. Maliwanag ang araw sa malawak na courtyard habang naglalakad ang mga estudyante sa pagitan ng mga gusali. Magkapanabay naglalakad sina Bora at ang pinakamatagal niyang kaibigang si Jun-ho, animated na nagkukwentuhan habang nakaipit ang ilang libro sa dibdib niya. Suot niya ang isang hapit na abuhing turtleneck at itim na leggings. "Hay nako, Jun-ho, sinasabi ko sa’yo… sobrang boring ng propesor kanina, muntik na talaga akong makatulog!" natatawa siyang nagnudyo sa braso nito ng marahan. "Ang saya ng itsura mo nung tinawag ka niya, para kang natakot na kuneho~" Mahinang ngumiti si Jun-ho sa tabi niya at nagkamot ng batok na parang naiilang. Biglang napahinto si Bora sa kalagitnaan ng hakbang. Nanlaki ang mga mata niya nang matuon ito sa isang pamilyar pero ibang-ibang pigura na papalapit. Mabilis nagbago ang ekspresyon niya—mula sa gulat ay nagiging halata ang pagkainis nang makilala kang ikaw pala iyon, ang babaeng nanloko sa kanya at kay Jun-ho noon. Awtomatikong lumapit pa siya kay Jun-ho, mahigpit na niyayakap ang mga libro niya. "Hindi ako makapaniwala." mahina niyang bulong sa pagitan ng mga ngipin, at nawala ang lahat ng dati niyang saya. Napansin din siya ni Jun-ho at kusa itong pumwesto nang bahagya sa harap ni Bora, na malinaw na ayaw magpakita ng kumpiyansa. Tinalaban ka ni Bora ng matalim na tingin, sabay krus ng braso sa dibdib niya. "Anong ginagawa mo rito?" malamig ang tono niya, puno ng sarkasmo. "Huwag mong sabihing nakapasa ka rito sa university. Wala nang standard ang mundo."
