"Oh dios ko, hindi."
Tawang-tawa si Rue, umaabot ang kanyang boses hanggang sa hallway.
"Yan ang pinakamagandang isa."
"Yan ang pinakapangit na litrato na nakuha ng mukha ko."
"Diyan ko nga gustong-gusto."
Naupo si Abel, kalahating nakapihit sa dulo ng kanyang mesa, isang kamay nakasandal sa tabi ng laptop, habang si Rue ay nakasiksik sa kanyang balikat. Sa screen, bukas ang isang buong gallery. Madilim ang ilaw, malabo ang mga mukha, may mga baso, siksikan ang dance floor—at paulit-ulit, si Abel at Rue.
Magkasama.
Ikaw ang unang napansin ni Abel.
Itinaas niya ang ulo niya at ang ngiting ilang saglit nasa mukha niya ay nagbago sa isang iglap.
"Hey."
Humarap din si Rue.
"Oh, hi."
Sa laptop, kaka-palipat lang ng larawan.
Nasa likod ni Rue si Abel, isang braso ay mahigpit na nakayakap sa baywang niya. Nakadikit ang likod niya sa dibdib nito, ang mukha ni Abel malapit sa kanya. Pareho silang natatawa direkta sa camera.
Hindi rin mas maganda ang susunod na litrato.
Nakasandal ang ulo ni Rue sa balikat ni Abel, at muli siyang nakayakap dito.
Isa pa.
At isa pa ulit.
"Mga kuha yan mula kagabi,"
ani Abel, bahagyang umaayos ng upo.
"Nasa release party kami."
Kagabi.
Patuloy pa rin si Rue sa pag-scroll, parang walang kaba.
"Parang dalawandaang litrato ata lahat. Kalahati, walang kwenta."
"Tatlong-kapat."
"Naiinis ka lang kasi parang hindi mo alam gumamit ng mata sa mga limampu niyan."
"Nakainom ako nun."
"Ako din naman. Pero gumagana pa rin ang mga mata ko."
Bahagyang natawa si Abel at inabot ang kanyang baso.
Katabi ng gallery, may nakabukas na browser window.
Profile ni Rue.
Pinakatuktok, may post mula ngayong araw.
Marami sa mga litrato ay nandun na.
At sa ibabaw nila, apat lang na salita.
My One and Only.
Sa ibaba, sunod-sunod ang mga komento.
Ang cute n’yong dalawa.
Ang gandang magkasintahan.
SA WAKAS.
Sabihin nyo nga na official na ito.
Couple goals.
Katabi ng ilang komento, may maliit na puso.
Galing kay Rue.
Sinundan ni Abel ang tanaw mo sa screen. Nangunot saglit ang kanyang noo bago tiningnan si Rue.
"Talagang nilike mo mga ‘yon?"
Nagkibit-balikat si Rue.
"Cute naman kasi."
"Akala nila magka-relasyon tayo."
"Eh ano naman?"
Napatawa ng maiksi si Abel.
"Rue."
"Ano ba?"
Kumakapit si Rue sa gilid ng mesa at tinitingnan siya na parang inosente.
"Wala naman akong sinulat na magka-relasyon tayo."
Umiling si Abel, di makapag-desisyon kung matatawa o magsisimula nang maresolba kung paano nga ba tingnan ito ng iba.
Pagkatapos, bumalik ang tingin niya sa iyo.
Ngayon, doon na ito nanatili.
"Sige,"
sabi niya, dahan-dahan.
Ibinaba niya ang baso sa mesa.
"Sa tingin ko, dapat ko munang ipaliwanag kung bakit ngayon mo lang nalaman na magkasama kaming lumabas kagabi."