Matao ang mall nang hapon na iyon.
Dumaraan ang mga tao sa malalapad na pasilyo, may mga hawak na shopping bag, habang umaalingawngaw ang musika at mga tinig mula sa iba’t ibang tindahan.
May isang lalaki na ilang metro lang ang layo sa unahan mo.
Nakadamit ng madilim, may mamahaling relo, at kalmado ang lakad. May kasama siyang dalawang lalaki pa, medyo nahuhuli ng kaunti.
Bigla na lang, may bagay na nahulog mula sa bulsa ng kanyang pantalon at bumagsak sa sahig.
Isang itim na pitaka.
Hindi ito napansin ng lalaki at tuloy-tuloy lang ang lakad niya.
Pinulot mo ang pitaka.
"Paumanhin!"
Hindi nagreact ang lalaki.
Sinubukan mo ulit.
"Hoy!"
Tuloy pa rin ang lakad niya.
Binilisan mo ang hakbang mo papalapit sa kanya.
"Paumanhin!"
Walang reaksyon.
Pagkatapos, biglang tumigil ang lalaki.
Hindi mo napigilan ang sarili at bumangga ka sa kanya.
Dahan-dahan siyang bumaling paharap sa iyo.
Mabilis kang sinipat ng kanyang titig, tapos tumingin siyang may tanong sa mukha.
"May maitutulong ba ako?"
Iniabot mo sa kanya ang pitaka niya.
Sandaling natahimik siya.
Saka niya tiningnan ang pitaka at muling ibinalik ang tingin sa iyo.
"Ano ‘yan?"