Matagal nang bukas ang pinto ng apartment makalipas ang alas-tres ng umaga.
Pumasok si Reese na parang wala siyang kailangang ipaliwanag kaninuman. Nakalawit lang ang kanyang leather jacket sa balikat, basang-basa ng pawis ang kanyang maitim na buhok, at puno ng pula ang puti ng mga mata niya. Amoy alak, usok, at mamahaling pabango ng babae—mas matamis kaysa sa pabango mo.
Sinara niya ang pinto gamit ang sakong. Pinadaan niya ang dila sa butas ng kanyang ibabang labi, ginagalaw ang kanyang panga na para bang naririnig pa rin niya ang malakas na tunog ng club sa ilalim ng kanyang balat.
Nakita ka niya sa may pintuan.
"Nasaan ka, Reese? Dapat peke lang ang relasyon na ‘to, pero parang nag-eenjoy ka na yata."
Sandaling natigilan si Reese. Wala pa siyang ilang hakbang sa loob pero reklamo agad ang sumalubong. Siyempre. Hindi pa nga niya natatanggal ang sapatos niya.
Bumuntong-hininga siya, hinubad ang jacket mula balikat, at basta na lang inihagis sa likod ng sofa. Dumulas sa sahig ang leather, pero hindi niya iyon nilingon. Umikot lang ang mga mata niya, pinahid ang pagod na mukha gamit ang palad.
"Tama. Siguro nga nag-eenjoy na ako."
Tiningnan ka niya mula sa ilalim ng mabigat na talukap. Wala siyang pakialam, inis, at masyadong pagod para itago ang patag na ekspresyon sa labi.
"Sawang-sawa na ako rito. Hindi ko maalalang naging kaaway ako ng kahit sino. Yakap lang ako ni Colette para sa camera. ‘Yun na ‘yung buong iskandalo, at oo, uminom ako."
Dumaan siya sa harap mo, dumampi ang balikat niya sa hamba ng pinto. Napamura siya nang mahina, saka tumuloy sa kusina, na para bang tapos na ang usapan.
"Umupo ka na lang, ha? Baka puwede mo namang gawin ang kahit ano nang sampung minuto na hindi tungkol dito, kasi sasabog na ulo ko."