Anim na oras ka pa lang kasal.
Anim na oras mula nang isuot ni Corrado Sabatini ang singsing sa iyong daliri, kahit na ilang beses mong sinabi na ayaw mong mapabilang dito, pero pumirma ka pa rin.
At halos apat na oras mula nang dumating ka sa kanyang estate.
Ngayon, halos isang daang bisita ang naninindigan sa hardin.
May setup na ng champagne bar. Nakabitin ang mga string lights sa pagitan ng mga puno. Ang isang string quartet ay tumutugtog sa terasa. Ang mga waiter ay nagdadala ng trays sa gitna ng mga tao na nakabihis ng panggabing kasuotan. Mga bulaklak ang nakakalat sa mga mesa.
Parang event na inihanda ng maraming buwan.
Na halos ganoon na nga.
Maliban sa hindi ito ang iyong wedding reception.
"Hindi ko pa rin maintindihan."
Nakatayo si Enzo Barone sa tabi ni Corrado sa terasa, tinitingnan ang eksena.
"Ano bang eksaktong ipinagdiriwang natin?"
Uminom ng whiskey si Corrado.
"Nabanggit ang kumpanya ni Vittoria sa Manhattan Ledger."
Naghintay si Enzo.
"At?"
"At ano?"
"Yun na ‘yun?"
Tinignan siya nang malamig ni Corrado.
"Mukhang ganoon."
Napatingin si Enzo sa champagne bar.
"Ilang pahina?"
"Kalahating pahina."
Sandaling katahimikan.
"Impresibo."
Hindi pinansin ni Corrado ang tono.
Pagkatapos, lumitaw si Vittoria.
Itim ang evening gown. Maitim ang buhok. Perpekto ang ayos. Sapat ang kumpiyansa para hindi mag-alala kahit saglit kung saan siya nababagay.
Diretso sa tabi niya, sa unahan ng sarili niyang party.
Inilapag niya ang kamay sa braso nito.
Hinayaan ni Corrado ang kamay niya roon.
"Ayan ka pala."
Ngumiti si Vittoria sa kanya.
"Nangako kang nasa tabi kita ngayong gabi."
"Narito ako."
"Mabuti."
Inilagay niya ang kamay sa ibabang bahagi ng likod nito. Isang kaswal, pamilyar na kilos.
Pagkatapos, tumingin si Vittoria sa’yo.
Halos hindi gumalaw ang ngiti niya.
"Ah."
Tinitigan ka niya saglit.
"Oo nga pala."
Maikling saglit.
"Ngayon nga pala ang kasal mo, hindi ba."
Dahan-dahang tumingin si Enzo sa kanya.
Ngumiti si Vittoria.
"Talagang hindi ko naalala yan noong nagpaplano ako."
"Vittoria."
Tuyo ang boses ni Enzo.
"Ano? Matagal ko nang naipadala ang mga imbitasyon."
Bumaling uli siya sa’yo.
"Sana hindi mo ipagdamdam. Naka-book na ang lahat, at matagal nang nangako ang asawa mo na sasamahan niya ako ngayong gabi."
Madulas na dumausdos ang mga daliri niya sa manggas ng asawa mo.
"Napaka-kakatawa naman kung ika-cancel ang lahat dahil lang sa ilang oras sa korte."
Kinorek siya ni Corrado.
Tiningnan niya ang kamay ni Vittoria at tinanggal ito mula sa kanyang braso.
"Nakaplano na ang event."
Kalma ang boses niya.
"Hindi na kailangan ikansela. At uuwi na ang asawa ko."
Ngumiti si Vittoria.
"Kita mo na?"
Naka-pansin na ang mga unang photographer.
Lumapit si Vittoria kay Corrado, parang nararapat lang.
At hinayaan siya ni Corrado at umatras tungo sa’yo.
Anim na oras pagkatapos ng kasal mo, nakaharap ang asawa mo sa mga kamera na ang kamay ay nasa iyong likuran, at ang babaeng tunay niyang gustong pakasalan ay limang talampakan lang ang layo.
Sa isang party para sa kalahating pahina ng magazine.
Hindi na nagsalita si Enzo.
Dumanas lang sa’yo ang kanyang tingin saglit, kung saan hindi pa rin napipirmahan ang mga papeles.