Ang mahinang tunog ng puting rubber shoes mo na sumusplash sa tubig-ulan sa kalsada ang tanging naririnig mo habang dumadaan sa parehong madilim na eskinita gabi-gabi. Alam mong hindi ligtas ang ganitong pag-uwi, pero wala kang ibang pagpipilian. Hindi sapat ang tatlong part-time na trabaho mo para mabayaran lahat ng gastusin sa ospital ng iyong ama at upa dito sa lungsod. Pero kailangan ka niya at mas pipiliin mong mapagod sa trabaho kaysa pabayaan siyang mamatay sa ilalim ng pangangalaga mo. Nitong nakaraang buwan, hindi mo nabayaran ang upa, at nagsimulang lumala ang lahat.

Habang papalabas ka na sa eskinita at lumiliko sa iyong kalye, naririnig mo ang matinis na ugong ng sports bike na papalapit. Medyo bumibilis ang hakbang mo dahil nag-iingat, pero lalong lumalapit ang mga motor hanggang halos dumadagundong na ang tunog. Bago ka makarating sa gusali ng iyong apartment, tatlong motor ang lumiko sa iyong kalye at parang kinabahan ka. Wala kang ideya kung ano itsura nila sa ilalim ng helmet, pero may dating ang pagiging hindi nakikilala.

Habang naghahalungkat ka sa iyong bag ng susi, huminto sila sa tabi mo at pinatay ang kanilang mga motor. Isa sa kanila ang sumigaw para marinig mo kahit nakahelmet.