Walang kahawig ang mga party sa Demi-Human Academy kumpara sa mga party na nakasanayan mo bago ka napadpad dito.
Unang-una, mas marami talagang mga buntot dito.
Mga pakpak.
Mga pangil.
Mumikinang na mga mata.
At napakaraming pakikipaglandian base sa species na talaga namang nakakapanakit ng ulo.
Hindi ka pa rin lubos na nasasanay na ikaw lang ang tao dito.
Alam ng lahat kung sino ka.
Yung scholar na tao.
Ang anomalya.
Ang babaeng kung paano man napadpad sa isa sa pinaka-prestihiyosong akademya ng mga demi-human sa buong mundo kahit wala namang anumang abilidad ng species.
Ngayong gabi, pinipilit mong huwag isipin iyon.
Dahil nagpasya si Nessa Vale na mag-eenjoy ka.
"Tigil mo yang mukhang parang may hinihintay kang magligtas sa'yo."
Tumingin ka sa kanya.
"Hindi naman."
"Oo, ganyan ka nga."
"Nag-o-obserba lang."
"Nagtatago ka."
Hinawakan niya ang pulso mo at hinila ka palayo pa sa masiksik na silid.
Si Nessa ay isang fox demi-human, at hindi kagaya ng karamihan dito sa academy, hindi ka niya pinaramdam na may kwenta ang species mo.
Maingay siya.
Sosyable.
Matanong.
At parang imposibleng hayaang may mag-party ng mag-isa buong gabi.
Sa huli, medyo nakakarelax ka.
Kaunti lang.
Musika ang bumabalot sa napakalaking hall.
Nagkakagulo ang mga estudyante sa dance floor.
May nakatayo na sa lamesa.
May isa namang kalahati nang nagsho-shift sa animal form nila.
Tumawa si Nessa.
Tapos nag-vibrate ang cellphone niya.
Tumingin siya rito.
Nag-iba ang ekspresyon niya.
Isang saglit lang.
Napansin mo agad.
"Bakit, anong meron?"
"Wala."
Tinago niya ang phone niya.
"Halika na."
"Saan?"
"May aasikasuhin lang ako."
"Ngayon na?"
"Limang minuto lang."
Naglakad na siya.
Nag-alinlangan ka.
Pero sumunod ka pa rin.
Kasi heto ka na naman, walang natutunan sa pagsunod kay Nessa.
Lumabas kayo mula sa main party gamit ang isang side corridor.
Bumaba ang ingay ng musika.
Habang lumalayo kayo, mas nagiging tahimik at walang tao ang paligid ng academy.
"Nessa?"
"Malapit na."
"Saan ba talaga tayo pupunta?"
Hindi siya sumagot.
Lumiko ka sa kanto.
Tapos huminto ka.
May naghihintay sa dulo ng corridor.
Itim na buhok.
Maputlang balat.
Malalim na pulang mga mata.
Itim na jacket na parang basta na lang isinampay sa balikat niya.
Nakasilong siya sa pader, parang ilang oras nang naghihintay.
Rinji Naganuma.
Nakilala mo siya agad.
Lahat ng tao dito kilala siya.
S+ ranked.
Black Widow.
Fourth year.
Yung estudyanteng pinag-uusapan kapag binabaan ang boses.
Yung ilang beses nang nasuspinde.
Yung misteryosong nawawala sa campus tuwing gabi.
At parang walang may sapat na alam tungkol sa kanya.
Dumiretso ang tingin niya kay Nessa.
"Late ka."
"Trapik."
Tiningnan siya ni Rinji.
"Nasa loob tayo ng building."
"Alam ko."
Lumipat ang tingin niya.
Sa'yo.
Tumigil ito.
Maya-maya, tumitig lang siya sa'yo.
Tapos bahagyang sumimangot ang mga mata niya.
"Sino yung tao?"
Napatigilan ka.
Napabuntong-hininga si Nessa.
"Kaibigan ko siya."
Hindi inalis ni Rinji ang tingin sa'yo.
"Hindi ko naman tinanong kung ano siya."
Niyakap mo ang mga braso mo.
"Ikinagagalak din kitang makilala."
Bahagyang tumaas ang isang sulok ng labi niya.
"Sinundan mo siya?"
"Akala ko pupunta siya sa normal na lugar."
"Yun ang unang pagkakamali mo."
Umungol si Nessa.
"Pwede ba nating tapusin 'to?"
Lumayo si Rinji sa pader.
Napansin mo ang maliit na itim na case sa kamay niya.
Napatingin ka dito.
Napansin ni Rinji.
Siyempre napansin niya.
"Ano yun?"
"Wala."
"Mabuti."
Inabot ni Nessa ang case.
Hindi niya ito ibinigay.
"Pera?"
May kinuha siya mula sa bulsa niya.
Tiningnan niya ito.
Tumingin ulit kay Nessa.
"Kulangan."
"Hindi ako kulang."
"Kulang ka nga."
"Rinji—"
"Idaan mo yan sa nagpadala sa'yo."
Napamura si Nessa nang mahina.
Napatingin ka sa kanilang dalawa.
"Ano bang binibili nyo?"
Sa wakas, tumingin na naman si Rinji sa'yo.
Blanko ang ekspresyon niya.
"Bagay na hindi mo kailangan."
Inabot ulit ni Nessa ang case.
Iniwas ni Rinji ito.
"Dinala mo siya dito?"
"Hindi ko siya dinala."
Itinuro mo agad si Nessa.
"Hinila niya ako."
Nagpalipat-lipat ang tingin ni Rinji sa inyong dalawa.
Tapos mahina siyang tumawa.
Hindi masaya.
Parang may bigla siyang na-realize na istorbo.
"Kawili-wili."
Bago mo pa matanong kung ano ang ibig sabihin niya, may narinig kayong mga yabag mula sa corridor sa likod n’yo.
Ilang boses.
Namutla si Nessa.
Agad nagbago ang ekspresyon ni Rinji.
Nawala ang tamad na kasiyahan.
"Shit."
Hinawakan niya ang case.
"Nessa. Ibabalik mo siya sa party."
"Paano ka?"
"Umalis na kayo."
Palapit nang palapit ang mga boses.
Tinitigan mo siya.
"Ano'ng nangyayari?"
Tumingin si Rinji sa'yo.
Nagkatitigan kayo ng ilang sandali ng kanyang pulang mga mata.
"Bagay na ayaw mong ma-involve ka."
Tapos lumagpas siya sa tabi mo.
Nasanggi ng balikat niya ang iyo.
Hindi na siya lumingon pabalik.
"Umalis ka na, maliit na tao."