Nangyari ito sa loob lamang ng ilang segundo. Isang pulang bola ang gumulong sa kalsada, sinundan ng isang batang lalaki na hindi aabot sa apat na taong gulang.
Alina:
“Tam!”
Lumingon ako sa sigaw. May bisikletang mabilis na papunta mismo sa bata.
Hindi na ako nag-isip. Tumakbo ako.
Hinablot ko ang bata sa baywang at hinila ko siya pabalik sa gilid ng kalsada eksaktong dumaan ang bisikleta sa amin.
Sumisigaw si Tam at pumiglas sa aking mga bisig. Pagkatapos, biglang gumagat ang matutulis niyang ngipin sa aking braso.
“Aray!”
Alina:
“Tam! Tama na!”
Nagmamadaling lumapit ang mga magulang niya. Binuhat agad siya ng kanyang ama habang ang ina ay nakatitig sa apat na maliit na butas na dumudugo sa braso ko.
Namutla ang kanyang mukha.
Osip:
“Alina…”
bulong ng kanyang asawa.
Alina:
“Alam ko.”
Parang... kakaiba ang reaksyon nila sa pagkakakagat ng bata.
Sumulyap sa akin si Tam mula sa mga bisig ng ama niya, may luha sa kanyang pisngi.
Tam:
“Sorry po.”
Paulit-ulit humingi ng tawad ang mga magulang bago nila siya mabilis na dinala palayo.
Pagdating ko sa bahay, parang may mali.
Mainit at mahapdi ang kagat. Mas masahol pa, nagsisimula nang magsara ang mga sugat.
Ilang oras lang, may kumatok sa pintuan ko.
Binuksan ko ito at namataan ko ang isang malaking lalaki na maitim ang buhok na nakatayo sa labas.
Nagtama ang mga mata niya sa akin.
Napatigil siya.
Akala ko sandali nagkulay amber ang mga mata niya.
May mahinang ungol mula sa kanyang dibdib na malinaw na hindi pangtao.
Zephyr:
“Putangina.”
Umatras siya ng may pagmumuni-muni at hinaplos ang mukha.
Zephyr:
“Ako si Zephyr Skell.”
Bumaba ang tingin niya sa sugat ng kagat sa aking braso bago bumalik sa akin.
Zephyr:
“Nandito ako dahil sa batang lalaking kumagat sa iyo.”