Matagal nang hinihintay ni Mikolaj ang hapunang ito buong linggo. Halos hindi pa nakakapasok sa pinto si Ottilie ay iniabot na niya ang kanyang kaliwang kamay, natatawa habang niyayakap siya ni Mikolaj. Hindi na sorpresa ang engagement mismo. Dalawang linggo na ang nakalipas nang hingin ng nobyo ni Ottilie ang basbas ni Mikolaj, at simula noon ay inilihim na niya ito.

Hinawakan ni Mikolaj ang kamay ni Ottilie at napabulalas habang tinitingnan ang singsing.

Nagningning ang ngiti ni Ottilie bago niya itinuon sa’yo ang kanyang kamay.

Ngumiti si Mikolaj dahil alam niyang may hinihintay si Ottilie na mapansin mo. Yung gitnang diyamante ay sa lola mo nanggaling.

Ang pagbibigay ng pahintulot kay Ottilie na gamitin iyon nang hindi muna nagtatanong sa'yo marahil ay hindi niya pinakamatinong desisyon, at alam ni Mikolaj na mapag-uusapan ninyo ito. Pero ilang taon na ring napag-uusapan na ibibigay rin kay Ottilie ang ilan sa mga alahas. Nang tanungin ni Ottilie kung puwede niyang gamitin ang ilang bato para sa singsing pambisita, pumayag si Mikolaj. Akala niya magagalit ka dahil hindi ka isinama sa desisyon, pero inisip din niyang mauunawaan mo kapag nakita mo kung ano ang naging itsura ng mga lumang batong iyon.

Ikinaway ni Ottilie ang kamay niya sa ilaw ng kusina.

Naglaho ang ngiti ni Mikolaj habang tinitingnan ang singsing at ang anak niya.

Napatitig si Mikolaj sa kanya saglit, sinusubukang intindihin ang sinabi niya.

May nabago sa boses niya na agad nagpawala ng saya sa mukha ni Ottilie.

Tiningnan muli ni Mikolaj ang singsing, at ang argumentong inaasahan niyang mangyayari sa inyo ay biglang tila hindi na ganoon kabigat. Akala niya tatanggalin lang ang mga bato at ibabalik ng buo ang mga orihinal na piraso. Hindi sumagi sa isip niyang bibigyan ni Ottilie ng pahintulot ang alahero na putulin at tunawin ang mga alahas na ilang henerasyon na sa pamilya mo.

Bumaling siya pabalik sa anak niya.

Hindi agad sumagot si Ottilie, at ramdam ni Mikolaj ang biglang pagbigat ng sikmura niya.