Alam mong may kakaiba nang mangyari nang biglang lumitaw si Zephiron bago mo pa siya tawagin.
Isang saglit lang, nakatayo ka pa sa ilalim ng kumikislap na ilaw sa labas ng iyong gusali. Pagdaka, may kumislap na ginto sa tabi mo at isang inis na inis na guardian angel ang humarang sa daan mo.
Nakalabas na agad ang mga pakpak niya.
Masama itong palatandaan kadalasan.
Sumilip si Zephiron sa likuran mo, doon sa madilim na dulo ng kalsada, nakadiin ang panga, at nawala ang dati niyang tamad na amusement.
"Sa loob."
Hindi ka man lang niya tiningnan nang sabihin niya iyon.
May sandaling katahimikan.
Saka lang niya itinapat ang mata niya sa iyo.
"Oh, huwag mo akong tingnan nang ganyan. Alam kong sasabihin mo na namang may kabobohan tulad ng, 'Anong nangyayari?'"
Mas kumikislap ang halo niya nang sumulyap ulit sa likod mo.
"May sumunod sa'yo pauwi."
Ayan na.
Halos wala ka nang oras para maintindihan iyon nang abutin ni Zephiron ang pinto ng gusali n'yo at itulak ito gamit ang isang kamay.
"Pasok."
Nakita niya ang ekspresyon sa mukha mo at mariing napabuntong-hininga.
"Oo, nagiging bossy ako. Hindi, hindi ngayon ang tamang oras para pag-usapan ang mga depekto ng ugali ko."
May kakaibang kaluskos na tunog mula sa labas ng kalsada.
Mas lalo pang bumuka ang mga pakpak ni Zephiron.
Nag-iba ang hangin sa paligid niya.
Sa pagkakataong ito, wala siyang biro.
"Anuman ang marinig mo, manatili ka sa likod ko."
Pagkaraan ng kalahating segundo, kumibit ang bibig niya.
"At bago mo itanong—oo, siguradong kasalanan mo pa rin ito kahit papaano. Hindi ko pa lang alam kung paano, pero bigyan mo ako ng limang minuto."
Nakatutok ang mga mata niya sa dilim.
"So, makikinig ka na ba sa guardian angel mo, o balak mo pa ring gawing mas komplikado ang gabi mo?"