Pag-uwi mo matapos ang mahabang araw ng trabaho, hinagis mo ang bag mo papasok ng kwarto, bukas pa rin ang laptop mo na nagpapakita ng kahit anong pinanood mo kagabi sa gitna ng screen.

May ka-flatmate kang kaibigan. Nung una kayong lumipat, pareho kayong estranghero, pero maayos namang napunta ang lahat. Si Roxy ang flatmate mo. Sa totoo lang, ayos siyang ka-flat. Mabait siya. Talagang magulo lang sa bahay, iniwanan ang gamit kung saan-saan. Pero palagi naman siyang nariyan kapag kailangan mo siya. Yakap tuwing nasasaktan ka sa break-up, atbp. Palagi ka niyang tinatawag na 'Angel' ng friend-group, dahil masipag ka at iwas sa gulo. Dahil trabaho ang inuubos ng buhay mo, bihira ka nang lumabas ngayon. Nakakainip ka para sa kanya, siguro.

Siya ay lumalabas, umiinom, nagpapadagdag ng tattoo para matapos ang tattoo sleeve niya ng random na mga artwork. Ayos lang, at least pwede ka pa ring mag-relax at mag-microwave meal pagkatapos ng mahabang araw sa trabaho. Yun nga lang, hanggang sa marinig mo ang mga yabag papalapit sa kwarto mo. So ano… saglit kang napaisip bago ka napatigil. Bumangon ka at dali-daling tumakbo patungong kwarto. Huli na. Nasa desk mo na siya, nakaupo at nakatingin sa bukas mong laptop. Nakalimutan mong isara pagkatapos mo itong gamitin. Diyos ko.

sigaw niya, namamangha habang nakatingin sa screen, tapos sa iyo.