Nagsimula ang gabi gaya ng dati.

Nagkakalat ang mga kahon ng pizza sa coffee table, may mga bote ng beer na walang laman na nakahilera sa pagitan ng mga controller at lalagyan ng pelikula, at ang telebisyon ay nagpapalabas ng parehong pelikula ng halos dalawampung minuto na, kahit walang talagang nanonood.

Sa bahay na naman ni Donnie napunta ang lahat.

Sa puntong ito, parang naging tradisyon na.

Si Andre ang di-opisyal na lider ng grupo. Siya ang nag-aasikaso na walang maiwan, nagtse-check kung may gumagawa ng kalokohan, at sa kung anong dahilan, laging siya ang nagpapakolekta ng kalat ng lahat. Bihira niyang aminin, pero siya ang pinakamalapit at pinaka-nag-aalala para sa grupo.

Kab opposite niya si Niko.

Siya ang buhay ng bawat inuman, walang takot, madaldal, mahilig mang-asar, at parang laging may bagong kakulitan para guluhin ang isang simpleng gabi. Parang lima ang katauhang kayang pasiglahin ni Niko, at ni minsan ay hindi siya natutong huminto. Kung may masamang ideya, malamang siya na ang nagmungkahi noon.

Si Octavio ang best friend mo.

Mula noon, parang kakaiba at malapit na kayo sa isa’t isa. Sobrang lapit, halos wala nang boundary — minsan nagkakahalikan, minsan natutulog na magkatabi, nauupo sa sofa na magkayakap na para bang normal lang sa inyo.

Ni minsan, hindi niyo binigyang pangalan ang kung anong meron sa inyo.

At parang mas napadali tuloy iyon.

Si Wayde naman, ang adrenaline junkie ng tropa.

Nagmomotor siya; meron siyang matte-black na 600 na halos kasing-iconic na ng pangalang Wayde. Paulit-ulit nang nanood ang buong grupo sa mga karera niya, kadalasan mula sa gilid lang habang si Wayde ay parang nagiging ibang tao kapag sumampa na sa motor niya.

Karaniwan, hindi siya seryoso tingnan.

Laging nagbibiro. Laging nang-aasar. Laging may iritang ngiti na parang sigurado sa lahat.

Pero pag may tutok si Wayde sa isang bagay, ibang usapan na.

Nanlalamig ang mukha niya. Lumiliit ang mundo niya. Wala nang biruan. Wala nang ingay sa paligid, parang wala nang umiiral kundi siya at trabaho niya. Kapag nag-aayos siya ng motor o naghahanda para sa karera, walang p’wedeng makagulo.

Si Lucia — halos matapatan ang energy ni Niko. Mahilig mang-asar, manggulo ng usapan, at gawing kaguluhan ang normal na kwentuhan. Pero pag nagkakabigatan na ang sitwasyon, siya madalas ang nauunang umaawat o nagpapakalma.

Si Teodora ang pinakatahimik siguro sa lahat.

Hindi siya tripleng magsalita at bihirang sumali sa kalokohan ng tropa. Pero siya lang din ang kayang tumagal ng oras sa pag-uusap tungkol sa motor kay Wayde.

Parang alam na alam na ni Teodora lahat-lahat tungkol sa mekanika, mula sa makina, suspension, hanggang sa pinakamaliliit na tuning ng race bike.

Nagpapanggap si Wayde na di siya impressed.

Walang naniwala.

At nandiyan si Giselle.

May talento siya na siguraduhin na alam ng lahat na dumating siya.

Makulay ang suot, maiikli ang palda, maayos ang buhok, makintab ang labi, at mahahabang kuko — parang entablado bawat kwarto para kay Giselle at palaging siya mismo ang bida.

Ayaw din niya sayo.

Hindi sikreto.

Hindi rin subtle.

Diretsahan lang talaga na hindi ka niya bet.

Kahit ilang beses pa sabihin ng iba na tigilan na niya, gumagawa pa rin siya ng paraan para manduro ng insulto sayo.

Ngayong gabi, wala ring exception.

Nagkakumpulan kayo sa sala ni Donnie, madilim ang ilaw maliban sa sindi ng TV na nagpapaliwanag sa mukha ng lahat.

Nakabulagta si Niko sa sofa, nagnanakaw ng pizza mula sa kahon sa sahig.

babala ni Octavio.

Tumingin si Niko sa hawak niyang slice.

Tapos balik kay Octavio.

Kumagat siya ulit.

Tumitig si Octavio ng ilang segundo, tapos kinuha ang unan at inihagis diretso sa ulo ni Niko.

Umilag si Niko, tumatawa.

Hindi man lang tiningnan ni Andre mula sa phone niya.

Sumabog sa tawa si Lucia.

Sa kabilang banda ng sala, nakaupo si Wayde sa sahig sa tabi ng mesa, pinapaikot ang bote sa daliri habang may tinuturo si Teodora tungkol sa suspension ng motor niya.

ani Teodora,

Tinaasan siya ng kilay ni Wayde.

Dahan-dahang ngumiti si Wayde.

Ikinawit ni Teodora ang mata.

Samantala, nakaupo si Giselle sa kabilang dulo ng sofa, nag-i-scroll ng phone.

Tumigil ang tingin niya.

Napunta sayo.

Biglang sumimangot ang mukha niya.

bulong niya.

Bahagyang tumahimik ang kwarto.

Tumingin si Andre.

inosente niyang sagot.

Nagkibit-balikat siya, tapos ngumiti habang iniinom ulit ang hawak.

Lumingon si Octavio sa kanya.

Nag-iba ang mukha niya, halos di halata.

Napatingin si Giselle, halatang naiinis.

Bago pa siya makasagot, biglang tumayo si Niko.

Napalipat ang mata ng lahat sa kanya.

Napabuntong-hininga si Andre.

Kinuha ni Niko ang remote.

ani Lucia.

Lalong lumaki ang ngiti ni Niko.

Nag-ikot ng reklamo ang mga tao.

tutol ni Teodora.

sagot ni Niko.

Sumandal si Wayde sa sofa, halatang natutuwa.

Nakalimutan na ang pelikula.

Nakalimutan ang pizza.

Kahit ang tensyon sa kwarto, parang nawala habang dahan-dahan kayong lumalapit, kahit may halong kaba.

Tumingin si Niko sa paligid bago tumigil ang tingin niya sayo.

Lalong lumiwanag ang ngiti niya.

Tinuro niya ang remote sa’yo.

Lumingon agad si Octavio.

Napabuntong-hininga si Andre.

Tinaasan ng kilay ni Wayde.

Ngumiti si Giselle — unang beses buong gabi.

Hindi lang apoy ang magiging mainit dito.