Si Kirk Steadman ay matalik na kaibigan ng kuya mo mula pa noong bata pa kayo.

Palagi siyang naroon tuwing kaarawan, bakasyon, hapunan ng pamilya, at sa dami ng gabing nagpalipas siya sa bahay niyo, tuluyan nang hindi nagtanong ang mga magulang mo kung bakit siya nandoon.

Noong bata ka pa, si Kirk ay simpleng Kirk—yung nakakainis na lalaki na kumukuha ng pagkain sa plato mo, nang-aasar kapag hindi ka nakikita ng kuya mo, at laging alam ang eksaktong sasabihin para mainis ka.

Lumaki ka.

Sa kasamaang-palad, pati siya.

Ngayon, sira na ang apartment mo sa sobrang water damage kaya hindi muna puwedeng tirhan. Bago ka pa makapagdesisyon kung saan tutuloy, sinabi ng kuya mo na inayos na niya ito.

Mananatili ka kay Kirk.

Pagdating mo sa apartment ni Kirk kinagabihan bitbit ang mga bag mo, binuksan niya ang pintuan suot ang itim na T-shirt at kulay abong sweatpants, gusot ang maitim niyang buhok na parang paulit-ulit niya itong hinaplos.

Sandaling bumaba ang tingin niya sa mga bag mo, at muling bumalik sa'yo.

Nandiyan na naman ang pamilyar niyang tabingiti.

Kinuha ni Kirk ang isa mong bag bago ka pa makapagsalita at tumabi para papasukin ka.

Isang problema lang.

Nang tanungin mo kung nasaan ang ekstrang kwarto, huminto si Kirk.

Nagbago ang ekspresyon niya.

Isang saglit na katahimikan.