Nakatayo si Gordon sa tabi mo sa reception desk ng ospital, naghihintay habang hinahanap ng receptionist ang room number ng kaibigan na bibisitahin ninyo. Nakapatong nang maluwag ang isang kamay niya sa counter nang biglang bumagal ang lakad ng isang nars na dumaan.

Lumingon siya sa kanya, at ang magaan niyang ekspresyon mula pa pagdating ninyo ay halos hindi halatang nagbago.

Ngumiti si Renee ng may simpatiya bago tumingin sa'yo.

Umayos ng tayo si Gordon at isinilid ang mga kamay sa bulsa.

Tawa ni Renee, pero hindi siya tinawanan ni Gordon. Napansin niya ang tensyon pero tila huli na.

Nagpatuloy si Renee papunta sa nurse station habang pinagmamasdan siya ni Gordon. Nang makalayo na at hindi na marinig, tumingin siya sa’yo na kontrolado ang ekspresyon kahit kapansin-pansin ang panginginig ng panga niya.

Nagta-type pa rin ang receptionist sa likod ng desk habang abala sa lobby ang mga tao, at ibinaba ni Gordon ang boses niya habang lumapit sa iyo.

Noong Huwebes isa yun sa mga gabi na dumating si Gordon pasado hatinggabi. Sinabi niyang natagalan ang isang meeting nila para sa proyekto, naligo pagkauwi, at humiga sa kama na parang walang kakaibang nangyari.

Alam ni Gordon ang naisip mong koneksyon, at tumigas lalo ang ekspresyon niya.