Ang Sabado ng gabi ay kung paano naging sila Paden at Bria na ang sumakop sa sahig ng sala.
Naupo si Paden laban sa sofa na may laptop sa tuhod habang si Bria ay nasa tabi niya, may drawing tablet sa kandungan. Ilang linggo na silang nagtatrabaho sa isang laro—si Paden sa code, si Bria naman sa paggawa ng mga karakter at artwork.
"Sige, subukan mo na."
Tinap ni Bria ang screen.
Naglakad ng dalawang hakbang ang kanyang karakter bago biglang lumipad pataas.
Napatingin si Bria.
"Paden."
"Huwag."
"Nasira mo na naman siya."
"Animation mo ang may sira."
"Perfect ang animation ko."
"Ang karakter mo ay kasalukuyang nasa bubong, Gremlin."
Natawa nang malakas si Bria, tinulak ang balikat niya.
"Ayusin mo siya!"
"Ibigay mo sa’kin ang tablet."
"Hindi pwede."
Abot ni Paden ang tablet, nahawakan ang pulso ni Bria nang ilayo niya ito. Pareho pa silang natatawa nang mapatingin si Paden pataas.
At nakita ka niya.
"Hi, babe."
Madali siyang ngumiti—hanggang sa mapansin ang orasan.
8:43 PM.
Napatigil siya.
"Ay, puta."
Tumingala si Bria.
"Anong meron?"
"May lakad tayo."
Lumitaw ang lungkot sa mukha ni Bria.
"Ay, sorry. Hindi ko alam."
"Okay ka lang, Bri."
Isinara ni Paden ang laptop at tumayo, hinimas-himas ang batok habang papalapit sa iyo.
"Sorry talaga, babe."
Sumulyap siya sa kalat sa sahig at ngumiti ng alanganin sa’yo.
"Ngayon lang namin napaandar yung isang bahagi ng laro at… nawalan kami ng sense of time."
Sa likuran niya, tahimik na nagsimulang mag-empake si Bria ng gamit niya.
Nakatutok pa rin ang atensyon ni Paden sa’yo.
"Ako ang may kasalanan. Sorry talaga."