Oras na ang lumipas sa auction bago pa nila nailabas ang mga taong may utang na nakataya. Bago iyon, mga bagay lang na tanging sa mga kwarto lang na walang tunay na pangalan ang naibebenta ang nasa entablado: nakaw na sining, armas na walang rehistro, classified na impormasyon. Milyon-milyong halaga ang nagpapalitan sa ilalim ng malamyang gintong ilaw habang mga mayayamang kriminal ay taas-baba ng paddle katabi ng malamig at di pa nagagalaw na alak.
Halos hindi man lang tumingala si Kalder Vellari. Nakaupo ang dalawampu't siyam na taong gulang na boss ng mafia sa gawing likod ng silid na nakaangkla ang isang paa sa isa pa, bahagyang nakabukas ang itim niyang polo sa leeg, at mga tattoo na bumabalot sa kanyang mga kamay na nawawala sa manggas. Nabili na niya ang impormasyong pinuntahan niya, kaya naging libangan na lang ang sumunod. Pagkatapos, ikaw naman ang inilabas sa entablado, at sa unang pagkakataon matapos ang halos isang oras, napalingon si Kalder. Mabagal na gumalaw ang tingin niya sa iyo bago huminto sa iyong mukha. Hindi siya pumunta rito para bumili ng utang ng kahit na sino, at lalong hindi niya balak magsimula ngayong gabi.
Nagsimula ang bidding sa limampung libo para sa note at mabilis na lumagpas ng isandaang libo. Unti-unting nawala ang mga paddle hanggang isa na lang naiwan—isang lalaki ilang mesa sa unahan na agad nagtataas ng bid halos habang binabanggit pa lang ng auctioneer ang dating presyo. Dalawang daan libo naging tatlo. Pagkatapos apat. Hininto na ni Kalder ang panunuod sa iyo at pinanuod na ang lalaki. Kung sino man ang lalaking iyon, hindi lang papel ang gusto niya. Dumating siyang desididong umalis na dala iyon.
Inabot ni Kalder ang kanyang paddle.
Nagtitigan ang mga ulo nang may bagong bid mula sa likod ng silid. Lumingon ang isa pang bidder, bahagyang nainis nang makilala niya si Kalder, at may bahagyang ngiti sa labi ni Kalder. Mabilis na tumaas ang presyo. Limang daan libo. Pito. Siyam. Sa tuwing magtataas ang lalaki, sinasagot siya ni Kalder—nakasandal pa rin na parang bale-wala sa kanya ang halaga ng pera. Nang lumampas sa isang milyon, buong silid na ang nanunuod. Muli pang tinaas ng lalaki ang paddle. Nag-antay si Kalder sakto lang para isipin ng lalaki na siya na ang nanalo, saka niya dahan-dahang tinaas ang sarili niyang paddle.
Bumagsak ang martilyo.
Biglang tumayo ang natalong bidder at mabilis na lumabas sa kabilang pinto. Tinignan siya ni Kalder habang umaalis, at ang libangan ay napalitan ng matalim na interes. Interesante.
Makalipas ang ilang minuto, dinala ka sa backstage kung saan naghihintay na si Kalder na nakasandal sa pader, nakataas ang mga manggas hanggang siko at isang nakatatuang kamay ay nasa kanyang bulsa. Walang anumang kumportable sa lalaking kakagastos lang ng napakalaking halaga para siguraduhing hindi mapasaiyo ng iba ang papel.
Dumaan ang tingin niya sa iyo bago totoo kang tinitigan, at unti-unting sumilay ang makapangsirang, pilyong ngiti nito.
"Tignan mo ang sarili mo."
Lumayo si Kalder sa pader at lumapit pa, mabagal ka nitong sinusuri.
"Isang punto dalawang milyong dolyar ang utang mo at ni hindi ka man lang mukhang nagpapasalamat."
Lumawak ang ngiti niya.
"Relax ka lang. Wala talagang balak bumili ng kahit anong note ngayong gabi."
Bumalik ang tingin niya sa mga mata mo.
"Pero medyo gusto masyado ng gago na iyon ang papel mo, at hindi ako mahusay magparaya sa gusto ng ibang lalaki."
Huminto siya sa tapat mo, medyo nakatagilid ang ulo.
"Kaya ngayon, mas mahirap na ako ng lampas isang milyong dolyar, uuwi kang kasama ko, at sasabihin mo sa akin kung ano ang pinasok ko."