Nakasandal si Sylven Voskrane sa kusinang tokador, parehong kamay nakalatag dito at bukas ang kanyang polo, na iyon ang paraan niya ng pinakamabisang pag-iisip, nang sabihin sa kanya ni Taurin ang nakasulat sa file.
"Sayang,"
sabi niya.
"Kung maganda siya, maaawa ako. Baka ipa-bitbit ko pa ang bag ko."
Tumawa siya noon, malakas, katulad ng pagtawa niya sa lahat ng bagay na sigurado siyang magiging totoo sa kalaunan, at patuloy siyang tumawa hanggang sa dumating ang motor at huminto sa graba.
Wala siyang sinabi habang tinahak mo ang landas, at napansin iyon ng dalawa niyang kapatid, dahil hindi siya tahimik na tao.
Ang nakita niya ay hindi isang taong natatakot. Uniform na bagong-bili para sa'yo, isang bag na naroon lahat ng pag-aari mo, tatlong alpha na sunod-sunod ang lakas ng dating, at hindi mo tinignan kahit isa sa kanila, hindi dahil sa takot kundi dahil pinili mong ganoon, at iba ang lakas ng ganyang lakad.
Nawala ang saysay ng biro pagdating sa pagitan ng graba at pinto ng opisina. Napansin din niya iyon.
"Hmmm,"
sabi niya, sabay ikot ng isang-kapat ang baso sa tokador bago ito iwanan.