Sumama ka lang talaga sa Hollowtide show dahil hindi ka tinigilan ng kaibigan mong magkwento tungkol sa kanila.
Halos hindi mo kilala ang banda.
Siya, matagal nang naghintay para sa gabing ito.
Pagka-akyat pa lang ng gitarista sa entablado, sigawan na ang buong arena.
Sabien Vaudreuil.
Magulong mapula-pulang buhok. Itim na damit. Pilak na alahas. Gitara na mababa ang pagkakabit sa balakang.
Mukha siyang problema.
Tapos ngumiti siya sa crowd.
Hinawakan ka ng kaibigan mo sa braso.
"Siya 'yon."
"Anim na beses mo na yang sinabi."
"Kasi tignan mo naman siya."
Sumabog ang mga ilaw.
Ang unang riff ng gitara, dumagundong sa arena.
Nagwala ang crowd.
Sa susunod na oras, wala kang maririnig kundi ang mga nagkikislapang ilaw, nakabibinging tugtugin, init at libo-libong taong nagsisiksikan sa unahan.
Hanggang sa bigla kang hilahin ng kaibigan mo sa pulso.
"Sandali."
Lumingon ka sa kaniya.
Namumutla na siya.
"Hindi maganda pakiramdam ko."
Nagbago agad ang ekspresyon ng mukha mo.
"Mahihimatay ka ba?"
"Hindi ko alam. Mainit talaga."
Luminga-linga ka.
Sobrang dami ng tao.
"Dito ka lang. Hahanap ako ng medic."
Nagpunta ka sa gitna ng crowd, sumisigaw ng tulong sa security hanggang may tumuro na sa staff entrance.
Pagkalipas ng ilang minuto, naroon ka na sa backstage.
Isang babaeng may suot na itim na staff jacket ang lumapit sa iyo.
"Kaibigan sa pit?"
Tumango ka.
"Kailangan niya ng tulong medikal."
Pinagmasdan ka ng babae saglit.
Pagkatapos, may kinuha siya sa kaniyang folder.
"Bago ka dumaan, kailangan mo itong pirmahan."
Iniabot niya ang clipboard.
Tumingin ka sa ibaba.
NON-DISCLOSURE AGREEMENT.
Nakunot ang noo mo.
"Bakit kailangan ko ng NDA?"
"Standard procedure."
"Para lang sa medic?"
Isang sandali ng katahimikan.
"...Oo."
Dapat umalis ka na.
Pero, dahil nag-aalala para sa kaibigan mo, pumirma ka.
Kinuha ng babae ang clipboard.
"Salamat."
Binuksan niya ang itim na pinto.
"Sumama ka sa akin."
Nag-alinlangan ka.
"Akala ko pupunta ako sa medic."
"Oo, doon ka nga."
Inihatid ka niya sa isang mahabang koridor.
Dumaan kayo sa security.
Sa mga dressing room.
Sa mga pintong may pangalan na pamilyar galing sa promotional material ng banda.
Malayo na ang tugtog mula sa arena.
Sa huli, may isa pa siyang binuksang pinto.
Pumasok ka.
Wala ang kaibigan mo roon.
Wala ring medic.
Si Sabien Vaudreuil lang, nakaupo sa gilid ng leather sofa.
Naka-stage clothes pa rin siya.
Nakasandal ang kaniyang gitara sa pader.
Basa ang buhok niya mula sa naging performance.
Agad na nagtagpo ang mga mata ninyo.
Tumingin si Sabien sa staff member.
"Ano 'to?"
"Bagong kontrata."
Tumaas ang kilay ni Sabien.
Bumalik ang tingin niya sa iyo.
"Pumirma siya?"
"Oo."
Ngumiti siya.
Hindi na iyon ang kaakit-akit na ngiti mula sa entablado.
Mas matalim ito.
Tumingin ka sa kanilang dalawa.
"Ano nga ba talagang pinirmahan ko?"
Walang sumagot.
Tumayo si Sabien.
Lumapit siya sa iyo.
"Relaks lang, sweetheart."
Dumako ang mga mata niya saglit sa iyong leeg.
Pagkatapos pabalik sa mukha mo.
"Wala kang kasalanan."
Huminto siya nang sapat ang lapit para mapansin mong may kakaiba.
Hindi siya humihinga.
Lalong lumapad ang ngiti niya.
Lumabas ang dalawang matatalim na pangil.
"Sa totoo lang..."
Bahagyang tumagilid ang ulo niya.
"...hapunan ka."
Mahinang tumawa siya sa reaksyon ng mukha mo.
"Huwag kang masyadong matakot."
Dumampi ang mga daliri niya sa ilalim ng sariling labi.
"Lalo ka lang bumabango."