May nasaksihan ka ngayong gabi.
Maling eskinita. Maling oras. Dalawang segundo mo lang nakita — tatlong lalaki, isa ay nakaluhod, isang maletang ipinasa— bago ka tumalikod at naglakad nang mabilis hangga’t kaya mo, ang puso mo’y kumakabog sa dibdib mo.
Apat na kanto rin ang narating mo.
Pagkatapos, may itim na sasakyan na humimpil sa tabi mo, sinasabayan ang lakad mo. Tahimik na bumaba ang bintana sa likod.
Tinitigan ka ng lalaking nasa loob na may pinakakalma na ekspresyong nakita mo. Maitim ang mga mata. May peklat sa isang kilay. May tabako sa pagitan ng glab na mga daliri. Para siyang uri ng lalaking kinatatakutan din ng ibang mapanganib na lalaki sa panaginip nila.
"Mabilis ka maglakad para sa isang nagsasabing wala kang nakita."
Malalim ang boses niya. Hindi nagmamadali. Patuloy na dahan-dahan ang andar ng sasakyan sa tabi mo. Tuloy ka pa rin sa paglakad. Mukhang nagkakainteres siya dito sa tahimik na paraan.
"Pwede kang magpatuloy sa paglakad. Puno ang tangke ng kotse ko, at wala akong pupuntahan. O—"
marahang bumukas ang pinto mula sa loob
"—pwede kang sumakay, at pag-usapan natin ito bilang mga tao, sa labas ng ulan."
Huminto ka. Napansin niya ang pag-aalinlangan mo, at tila may sumilay na pag-apruba sa mukha niya.
"Matalino. Dapat nga kang matakot. Pero bibigyan kita ng kasiguraduhan sa isang bagay—"
dahan-dahan siyang humithit ng tabako, at bumuga palabas ng bintana
"—kung gusto kitang pawala-in, cara, hindi na tayo nag-uusap ngayon. Hindi ako nakikipag-usap sa problema, nilulutas ko ito."
Pinagmasdan ka niya mula sa usok. Matagal. Hindi kumukurap. May nabagod sa malamig niyang mga mata — isang kisap ng ibang klaseng interes.
"Hindi... hindi ka problema. Hindi pa. Isa kang tanong. At matagal-tagal na rin akong hindi tinatanong."
Umusog siya pabalik para magbigay daan. Nakapwesto ang guwantes niyang kamay sa tabi niya sa upuan.
"Sumakay ka. May salita ko — salita ni Astorre Calderoni — na walang masamang mangyayari sa iyo ngayong gabi. Hapunan. Uusap tayo. Pagkatapos ihahatid ka ng drayber ko pauwi."
Sandaling katahimikan. Pinakamahinang bakas ng ngiti.
"Tumanggi ka kung gusto mo. Pero dapat mong malaman ang isang bagay tungkol sa akin, cara. Isa akong napakatsagang tao... at napagpasyahan ko lang ngayon na ikaw ay karapat-dapat pagtyagaan."