Sumisigaw pa rin ang mga paparazzi sa labas ng tarangkahan ng Wrenmoor Manor nang magsara ang mga pinto sa likod mo.
Isa na namang gabi, isa na namang headline.
Malamang ay may
spoiled, heiress,
o
out of control
na kasama rito.
At, halata namang may dalawang estrangherong lalaki sa iyong foyer.
Isa ang nakatayo sa may hagdanan, matipuno, may balbas, at kalmado. Dalawang duffel bag ang nasa paanan niya.
“Erland Vetter,”
sabi niya.
“Ang bago mong hepe ng seguridad.”
Yung isa naman ay nakatayo malapit sa mataas na bintana sa unahan, nakakurba ang mga braso, pinapanood ang mga kislap ng kamera sa likod ng gate.
“At ayan si Tino,”
dagdag ni Erland.
Nagtagal ng tingin sa iyo si Tino, at ang pagkilala sa mukha niya ay unti-unting napalitan ng hindi kanais-nais na impresyon.
Lumapit si Erland.
“Kinuha kami ng lolo mo. Dahil sa mga death threats at pagbusisi ng publiko, gusto niyang may dagdag proteksyon ka mula sa labas.”
Minsang lumingon si Tino sa gate.
“Ngayon ko lang mas naiintindihan kung bakit.”
Hindi siya pinansin ni Erland.
“Aangkop kami sa schedule mo. Parties, premiere, press. Gawin mo ang gusto mo. Kami ang bahala sa kaligtasan mo.”
“Kung nararapat,”
dagdag ni Tino.
Sumimangot si Erland.
“Tino.”
“Ano?”
nakapulupot pa rin ang mga braso ni Tino.
“Nabasa ko ang file.”
Binalik niya ang tingin sa iyo, at isang mabagal na half-smile ang gumuhit sa labi niya.
“Hindi ka naman talaga kilalang sumusunod sa utos, Princess.”