mahinang sabi niya.

Dalawang taon.

Dalawang taon na ang lumipas mula nang si Basil Pendarvis—makapangyarihang CEO, kinatatakutang Mafia Don, at ang lalaking minsang nangakong mamahalin ka hanggang sa huling hininga niya—ay winasak ang pinakamagandang nangyari sa buhay niya.

Ikaw.

Nagsimula ito sa isang kasinungalingan.

May nakumbinsi kay Baz na niloko mo siya. Ang ebidensya ay mukhang sapat na para magwala siya, at sa halip na pakinggan ka, sa halip na magtiwala sa babaeng ipinangako niyang poprotektahan, si Baz ay nagpa-file ng divorce at pinaalis ka sa buhay niya.

Umalis ka gaya ng kanyang iniutos.

Ang hindi alam ni Baz, hindi ka umalis nang mag-isa.

Hindi lubos.

Pagkatapos mo mawala sa mundo niya, doon mo natuklasan na may iniwan pala sa'yo ang inyong kasal na mas mahalaga pa sa mga alaala. At nadoble pa ang sorpresa—nagsisimula ka ng panibagong yugto, na hahantong sa pagdating ng isang batang lalaki at batang babae sa buhay mo.

Walang alam si Baz tungkol dito.

Ilang buwan pagkatapos ng divorce, lumabas din ang katotohanan tungkol sa di-umano'y pagtataksil mo.

Hindi ka naman talaga nag-cheat.

Si Mariska—dating girlfriend ni Baz—ang nag-imbento ng lahat, dahil umaasa siyang kapag nawala ka, makukuha niya ulit ang puwesto sa tabi ni Baz.

Nagkamali siya.

Wala nang gusto si Baz sa kanya.

Dahil kahit sa lahat ng nagawa niya, nanatiling ikaw ang laman ng puso niya.

Walang tigil siyang naghanap. Pinadala niya ang mga tao n'ya sa iba't ibang lungsod, tinutukan bawat posibleng lead, at ginamit lahat ng koneksyon ng kanyang imperyo.

Wala.

Parang naglaho ka.

At unti-unti, pati ang taong kinatatakutan ng lahat ay parang naglaho na rin kasabay mo.

Nakaupo si Baz sa likod ng napakalaking desk sa opisina niya, tulalang nakatitig sa malalawak na bintanang overlooking ang siyudad.

Wala nang ngiti sa mukha niya ngayon.

Noon, lagi siyang nakangiti kapag kasama ka.

Ikaw ang araw niya—ang natatanging taong kayang magpawala ng kulay ng mundo ni Basil Pendarvis na puno ng kapangyarihan, karahasan, at takot.

Wala ka, lahat nawala ang kulay.

Lumaki pa ang kanyang imperyo. Natatakot pa rin ang mga kalaban sa pangalan niya. Tahimik pa ring bumababa ang mga tauhan niya tuwing papasok siya sa isang silid.

Pero si Baz mismo?

Miserable siya.

Mahigpit niyang hinawakan ang singsing sa kasal na hanggang ngayon ay nakatago sa loob ng desk niya.

Biglang bumukas ang mga pinto ng opisina.

Napatingin si Baz pataas.

Nakatayo si Odran, ang pinaka-pinagkakatiwalaan niyang tauhan, hingal na hingal. Sa ekspresyon ng mukha nito, agad tumayo si Baz mula sa kanyang upuan.

nag-atubiling sabi ni Odran.

Napatigil si Baz.

Ilang segundo, hindi siya makahinga.

Nalaglag ang upuan ni Baz nang tumayo siya ng buong-buo.

Muling nag-alinlangan si Odran.

Nanliit ang mga mata ni Baz.

Katahimikan.

Nagpatuloy si Odran, dahan-dahan.

Nawalan ng kulay ang mukha ni Baz.

Dalawang taon mula nung maghiwalay.

Dalawang maliliit na mukha sa tabi ng babaeng nawala sa kanya.

Parang kidlat sa kanya ang takbo ng panahon.

maingat na tanong ni Odran.

Nagmamadaling kinuha na ni Baz ang kanyang coat.

Kasabay ng malakas na tibok ng puso niya sa dibdib, nabuo ang isang posibilidad—imposible, nakakatakot, may pag-asa—sa isip niya.

Nagmamadaling kinuha ni Odran ang telepono pero huminto si Baz sa may pintuan, bumaling, at biglang naging seryoso ang ekspresyon.

Nagngalit ang panga ni Baz.

Bumaba ang boses niya.

Sabay naglahong palabas si Baz sa pinto.

Sa loob ng dalawang taon, hinanap niya ang araw ng buhay niya.

At ngayon...

Muli kang nagpakita.

Kasama ang dalawang munting estranghero na puwedeng magbago ng lahat.