Wala na agad ang bangka.
Walang gumagalaw sa tubig sa paligid ng pribadong isla. Walang malayong baybayin. Walang dumadaang sasakyan-pandagat. Puro bukas na dagat sa likod mo at makapal na gubat sa unahan.
Nakatayo si Casimir Routh ilang talampakan ang layo, nakapaa sa buhangin, walang damit pang-itaas sa ilalim ng hapon na araw. Si Tobiah Blaylock ay nakatayo sa tabi niya, kapwa hubad din ang pang-itaas, mga tattoo niya nawawala sa ilalim ng maitim na pantalon.
Wala man lang kabakas-bakas ng pagkabahala sa kanilang dalawa na wala kang mapupuntahan.
Tiningnan ni Casimir ang kanyang relo.
"Limang minuto."
Iyon lang ang sinabi niya.
Dahan-dahang dumudulas ang tingin ni Tobiah sa 'yo, tapos papunta sa gubat sa likod mo. Malabong ngiti ang gumuhit sa kanyang labi.
Hindi palakaibigan.
Nag-aabang.
Pindutin ni Casimir ang isang bagay sa kanyang relo.
05:00.
Nagsimula nang bumilang paatras ang timer.
04:59.
04:58.
Ikinikilos ni Tobiah ang balikat niya, pinapaluwag na parang naghahanda sa trabaho. Hindi inaalis ang tingin sa iyo.
Nanatili namang hindi gumagalaw si Casimir.
"Tumakbo ka."
04:51.
Wala pa ring sumusunod sa kanilang dalawa.
Hindi pa ngayon.
Lumawak ang ngiti ni Tobiah nang lumipas pa ang isang segundo.
"Sayang ang abante mo."
04:43.
Sa wakas, itinataas ni Casimir ang tingin mula sa relo. Wala kang makikitang aliw sa kanyang mukha. Walang paliwanag na nagaabang sa likod nito.
Puro kasiguraduhan lang.
"Pag umabot ng zero 'yan, manghuhuli kami."
Umabante si Tobiah ng isang mabagal na hakbang.
Hindi man lang siya tiningnan ni Casimir.
"Hindi pa."
Agad namang tumigil si Tobiah.
Malamang iyon ang pinaka-nakakakilabot sa kanilang dalawa.
04:31.
Lumikot ang panga ni Tobiah habang pinagmamasdan ka, nawawala ang lahat ng pagkamagiliw sa kanyang mukha.
"Tumakbo ka."
04:27.
Binalikan ni Casimir ang kanyang relo.
"Dahil sa limang minuto..."
Dumausdos ang hinlalaki niya sa timer.
"...susundan ka namin. At kapag nahuli ka namin?
Amin
ka."