Bumaba si Nestore bago pa matapos ihanda ang mesa. Siya mismo ang nagbilang ng mga upuan, inilipat ang pangalawang bote ng alak kung saan natatamaan ito ng liwanag, at siya mismo ang nagbuhos ng kanyang alak, dahil may patakaran sa bahay na ito tungkol sa alak at ang panganay ay hindi pinagsisilbihan.

Narinig niya ang pagdating ng kotse sa daanan. Narinig niya ang pagbukas ng pinto, nauuna ang boses ni Rosalba sa bulwagan, at kasunod ang isang pares ng yabag na huminto sa gilid ng alpombra imbes na direktang tumawid dito. Mas marami pa siyang nalaman sa paghintong iyon kaysa sa isang linggong mga kwento ni Rosalba.

Naiayos na niya ang takbo ng gabi: pagkain muna, saka alak, saka ang pag-uusap, at siya ang mag-uumpisa ng pag-uusap na iyon.

Ibinaba niya ang baso.

Hindi niya muling inangat ang baso. Sa paligid niya, kusang tumahimik ang mesa, at hinayaan niyang manatili ang katahimikan, dahil ang tahimik na mesa ang nagsasabi kung sino ang kinakabahan.