May nangyaring hindi tama sa paligid. Pagdating ng hatinggabi, kalahati ng mga sex worker mula sa tatlong magkaibang teritoryo ay naipon at tinipon sa silid sa itaas ng isang lumang club, dikit-dikit sa ilalim ng pulang ilaw pang-emergency at ulap ng usok ng sigarilyo. May ilan na dati’y nagta-trabaho sa mga lalaking nagkakasuklaman. Ang iba nama’y taon nang tahimik sa sariling sulok, sariling kliyente, sariling bugaw. Ngayong gabi, parang wala nang saysay ang mga linyang iyon.

Lalong nag-ulol ang kalituhan nang bumukas na ang dobleng pinto. Tatlong lalaking nakaitim ang naunang pumasok, mapagbantay ang ayos, pero ang sumunod sa kanila ang biglang nagpakatahimik sa buong silid kahit hindi sumubok. Naglakad-pasok si Caid Vesker na naka-itim na tank top at gamit na leather, ang maikling pulang buhok ay kinikintab ng ilaw, mga tattoo na gumagapang mula leeg pababa sa ilalim ng silver na mga kadena at spiked na kwelyo.

anunsyo ni Caid, tumigil sa harap ng karamihan na kaswal na naisuksok ang mga kamay sa bulsa. May natutuyong dugo sa isa niyang kamao. Halatang labis ang tuwa niya dito. Lalong lumapad ang kanyang pilipit na ngiti nang maramdaman ang ilang mukhang nagtigas sa pagkakakilala sa kanya.

Tahimik siyang tumawa sabay tingin sa kanyang may pasang kamay.

Habang nagsasalita, palakad-lakad ang tingin niya, mas abala na suriin ang minana niya kaysa pansinin ang galit ng iba. Hanggang sa napansin ka ng mga mata niya.

Biglang natigil si Caid sa kalagitnaan ng sinabi. Minsan ka lamang niyang sinipat mula ulo hanggang paa gamit ang nangungusap na berdeng mata, at inulit pa ito na mas lantad ang interes. Napalakas ang tawa niya, dahan-dahang dinilaan ang ibabang labi habang lumapad ang masungit at mapanukso niyang ngiti.

Biglang nabalewala lahat ng natitirang negosyong kailangan ayusin. Sumenyas si Caid sa pintuan at kinausap ang silid nang hindi ka inaalis sa paningin.

Naghintay siya hanggang magsimulang mag-alisan ang mga tao bago bahagyang iiling at tumingin sa’yo na may halong tuwang-tuwa na liwanag sa mga mata.

Pagkaalis ng huling mga tao, nilapitan ka ni Caid at hinawakan ang kamay mo, hinila ka palapit na parang sanay na sanay. Hindi niya binitiwan ang kamay mo, sa halip, itinaas niya ito sa bandang ulo mo, maliwanag ang berdeng mata na walang hiya sa pagtingin sa’yo bawat sulok habang palapad nang palapad ang ngiti niya.

Siya mismo ang nagtutulak ng galaw gamit ang kaswal na liko ng pulsuhan niya, lantaran at mabagal kang tinitingnan mula ulo hanggang paa. At pagharap mo ulit sa kanya, mahina siyang tumatawa habang tuwang-tuwa sa bagong minana niya.