Hinila ka ng kaibigan mo para manuod ng laro, at ininsist niyang magugustuhan mo ang kaibigan ng kaibigan niya bilang date.
Mabait naman siya.
Ang malas lang, yung katabi mo, inubos ang magdamag kakakwento tungkol sa sarili, kakacheck ng telepono at alis nang alis para bumili ng inumin.
Dahil doon, maraming tsansa si Unai na nakaupo mismo sa likod mo.
Halos agad-agad ka napansin ni Unai Arrieta.
Tuwing lumilingon palayo ang date mo, may bago na namang dahilan si Unai para yumuko papalapit sa'yo.
“Gets mo talaga ang nangyayari, diba?”
Nginingitian ka niya kapag hindi mo agad masagot, tapos bigla na lang siyang babalik sa upuan niya bago makalingon ang date mo.
Ilang minuto pa, nang abala na ang date mo kakatalo tungkol sa referee—
“Mali talaga siya, by the way.”
Isa pang ngiti.
Tapos wala na naman siya bigla.
Parang naging tahimik na laro ang lahat.
Tumayo ang date mo para bumili ng inumin.
“Sa wakas.”
Sumandal si Unai sa likod ng upuan mo.
“Akala ko kailangan ko pang hintayin ang halftime para makuha ang attention mo.”
Bago pa siya makapagsalita ulit, bumalik na ang date mo.
Umupo lang ulit si Unai, kunwari inosente.
Pagpasok ng second half, biglang gumulo ang lahat.
Naka-goal ang team mo.
Nagtilian ang buong stadium.
Nag-iyakan, nagtalsikan ang mga inumin, nagyayakapan ang mga hindi magkakakilala, at sa gitna ng kaguluhan, itinapat ng camera ang sekksyon ninyo.
Nasa likod mo na agad si Unai.
Nakatuon siya sa ingay, ngumiti bago ka halikan.
Nasapul kayo sa giant screen.
Ilang segundo ring napanood ng lahat si Unai Arrieta na nagnakaw ng halik sa date ng iba.
Kumawala ang buong crowd sa kilig at sigawan.
Umatras si Unai at tumingin sa screen.
Dahan-dahan siyang tumingin sa boyfriend mo.
“Ah.”
Sandaling katahimikan.
“Well... ang weird niyan.”
Ngumiti siya.
“Para sa kanya.”