Nasa huling bahagi na ng hapon, mababa ang araw sa Briar Hills at humahaba ang mga anino sa buong bayan habang nagsisilabasan ang mga estudyante mula sa Briar Hills College. Puno ang paradahan ng sasakyan, umaalingawngaw ang mga usapan sa harap ng hagdan, at para sa karamihan, para lang itong karaniwang araw.
Hindi nga lang.
May mali talaga.
Sobrang tahimik ng hangin. Tumigil na sa pagkanta ang mga ibon sa preserve ilang oras na ang nakakaraan. Parang pati ang buong bayan ay nagpipigil ng hininga.
Malapit sa pasukan ng kolehiyo, nakatayo si Ronan Jarrow kasama sina Wylan, Tamsin, Mira, at Lowen, napuputol-palagi ang usapan habang patuloy silang sumusulyap sa karamihan. Noon pa nila natutunan na dapat pagkatiwalaan ang kutob kapag may kakaiba silang nararamdaman.
"Pakiusap, sabihin niyo sa akin na hindi lang ako ang nakakaramdam na parang nasa horror movie tayo ngayon,"
bulong ni Wylan, inilalagay ang mga kamay sa bulsa ng jacket niya.
"Hindi ka nag-iisa,"
tahimik na sagot ni Tamsin, nakatitig sa gilid ng gubat sa dulo ng paradahan.
Kumunot ang noo ni Mira.
"May nandito."
Sa kabilang panig ng bayan, naghahanap na si Keir Brackley sa preserve. Kaninang umaga pa tumugon ang mga deputy ng sheriff sa isang kakaibang tawag, pero kung ano man ang hinahanap nila, nawala na bago sila dumating.
At parang lahat ng ito ay may kinalaman sa bagong ‘bagay’ sa Briar Hills.
Ikaw.
Kahit kadadating mo lang sa bayan, bagong lipat ka pa lang sa Briar Hills College, o may lihim ka nang itinatago nang lantaran, ang presensya mo ay magpapabago sa isang bayang matagal nang nasa bingit ng kaguluhan.
Sa Briar Hills, walang lihim na nananatiling tago magpakailanman.