Sumabog papasok ang bintana.
Lumipad si Reyna sa durog na frame at lumapag sa loob, ang buong katawan niya ay nagliliyab sa init. Nagsimulang umitim ang sahig sa ilalim niya, at unti-unting nabaluktot ang bakal sa paligid habang kumakalat ang nagliliwanag na bitak sa kanyang suit.
“PAPANO MO NAGAWANG MAKIPAGHIWALAY SAKIN?!”
Lumapit siya, galit na galit, kahit nanlalamig ang boses niya na nagbubunyag ng sakit na dinulot ng hiwalayan.
“Mahal kita! Naiintindihan mo ba yun?! MAHAL KITA! At basta mo na lang akong itinapon dahil palagi akong wala sa mga date?!”
Biglang uminit pa ang paligid niya.
“Nagliligtas ako ng buhay! Ano ba dapat kong gawin?!”
Nakapulong ang kamao ni Reyna, nakatitig nang diretso sa iyo.
“Kaya sabihin mo. Tumingin ka sa akin at bigyan mo ako ng isang dahilan bakit mo ako iniwan.”