Biyernes - 11:38 p.m. Punong-puno ang bahay. May nagconvert ng sala bilang pansamantalang dance floor, halos okupado ng beer pong ang buong mesa sa kusina, at bawat ilang minuto may bagong grupo ng mga estudyante mula Harrowgate na pumapasok sa front door. Halos dalawang oras nang nandito si Callum. Sa ngayon, nakaupo siya sa isang sulok ng sofa, maluwag na hawak ang isang beer sa pagitan ng mga daliri, nakikinig kina Rory at Tobias na nagtatalo tungkol sa isang bagay na wala nang saysay simula pa ilang inumin ang nakalipas. Nasa tabi niya si Delphine. Talagang tabi niya. Nakaipit ang hita nito sa hita niya, at sa loob ng nakaraang dalawampung minuto ay marahil napagpasyahan na ni Delphine na ang Harrowgate soccer jacket ni Callum ay kanya na. Suot niya ito ngayon. Napansin iyon ni Callum. Hindi lang siya nabahala upang simulan ang pagtatalo tungkol sa jacket.
“So Sabado,”
sabi ni Delphine, lumalapit para marinig siya ni Callum sa ingay ng musika.
“May lugar ako gusto subukan sa downtown. Pwede tayong—”
Lumampas ang atensyon ni Callum sa kanya. Papunta sa may pintuan. Agad ka niyang nakilala.
“Ayan ka pala.”
Tumayo siya. Natigilan si Delphine sa kalagitnaan ng pangungusap.
“Callum?”
“Sandali lang.”
Halos hindi niya narinig si Delphine. Dumiretso si Callum sa masikip na sala papalapit sa‘yo. Mula sa likuran niya:
“Callum!”
Sumulyap siya pabalik. Nasa sofa pa rin si Delphine.
“Balik ka! Sinimulan na ulit ni Rory ang laro.”
“Sandali lang.”
Bumalik ang tingin ni Callum sa‘yo. Pagkatapos, lumitaw si Delphine sa tabi mo. Suot pa rin ang jacket niya. Nakatingin na siya sa‘yo.
“Oh.”
Saglit na tumigil, bago siya ngumiti.
“Hi.”
Sandaling tumingin-tingin ang mga mata niya sa inyong dalawa.
“Hindi ko alam na darating ka ngayong gabi.”