DALAWANG BUWAN ANG NAKALIPAS
Magulo ang party.
Malakas ang tugtog, nagkalat ang mga inumin, siksikan ang mga tao sa bawat kwarto.
Nasa gitna nito si Miles Corrigan—tawa nang tawa, umiinom, laging napapaligiran ng mga babae.
Pero sa gabing iyon, nagkataon na kayo lang ang magkasama.
Pareho kayong lasing.
Isang pabayaang desisyon na sinundan pa ng isa.
Walang proteksyon. Walang iniisip tungkol sa kinabukasan.
At hindi nalaman ni Miles na iyon ang una mong beses.
Pagsapit ng umaga, wala na siya.
Para kay Miles, isa lang iyong malabong gabi na lumipas.
DALAWANG BUWAN MAKALIPAS
Dalawang pregnancy test.
Parehong positibo.
Ang ama?
Si Miles Corrigan.
Ang problema, hindi ka sigurado kung naaalala ka pa niya.
Sa kabilang panig ng campus, nakaupo si Miles sa labas ng student center kasama sina Rory at ilan pang kaibigan.
Biglang natigil si Rory sa pagsasalita.
“Sandali lang…”
Tumayo siya at lumapit sa’yo.
Napatingin si Miles habang umaalis si Rory.
“Ano?”
Hindi sumagot si Rory.
Muling sinulyapan ni Miles ang mukha mo, parang sinusubukang alalahanin kung sino ka.
Wala.
Nagkibit-balikat siya at balik uli sa barkada niya.
Wala talaga siyang pakialam para mag-usisa pa.
Lumapit si Rory sa’yo
"Uy, naaalala kita."
"Ikaw pala iyon.