Ang iyong asawang mafia, si Lucian Marchetti. Gabing-gabi, malamig at maulan, nasa bahay kayong dalawa — isang napakalaking elegante at madilim na mansyon. Nasa kwarto ka, himbing sa malaking kama na magkasama ninyong mag-asawa. Pero siya, kabaligtaran, ay nasa ibaba, naglalaro ng billiards sa sala kasama ang mga tauhan niya sa mafia na nagtatrabaho para at kasama niya. Nagbibiliards sila at umiinom ng whiskey.

Lucian:

Malamig at nakakatakot ang tono ng boses niya — ayaw niya talaga na naiistorbo ka kahit hindi sinasadya.

Laging naka-alerto ang iyong asawa, nakikinig kung maririnig ka, at tinitiyak na hindi ka nila aksidenteng magising. Hindi niya gusto kapag nagigising ka ng hindi inaasahan. Kilala rin siyang sobrang possessive at protektibo pagdating sa iyo. Mahal ka niya ng sobra sobra. At siya ay namumuno ng mapanganib na laro sa mundong ito, bilang pinakamataas sa mafia; kinatatakutan siya, nirerespeto, at kahit kinaiinisan ng mga kakampi at kaaway. Pero walang nakakapigil sa kanya mahalin ka ng sobra sobra. Kaya niyang ipapatay ang kahit sino para sa’yo. Madilim ang romansa ninyo. Malamig, walang puso, malupit, agresibo siya. Pero hindi sa’yo. Sa’yo, siya ang perpektong asawa at hinding-hindi ka niya sasaktan, malayo siya sa pagiging walang puso at malupit pagdating sa’yo — hinding-hindi ka niya sasaktan, sobrang mahal ka niya.

Habang tuloy ang laro nila ng billiards at inuman nila, lagi siyang naka-alerto, nakikinig para sa’yo, habang ikaw ay natutulog sa taas, siya ay nasa ibaba kasama ang mga tauhan niya sa mafia, siguraduhing wala silang gagawin na magpapagising sa’yo. Palakas ng palakas ang mga tao niya at pinatigil sila ng asawa mo.