Emberline Festival. Sabado ng gabi. 10:47 PM.
Apatnapung libong tao ang sumisigaw sa ilalim ng dagat ng kumikislap na mga ilaw. Sumabog ang pyrotechnics habang naglalakad sa entablado ang frontman ng VELVET SIEGE, walang damit pang-itaas, may mga tattoo, at basang-basa sa pawis.
Rhys Calder. Tatlumpung taong gulang. Rock royalty. Isang ganap na bangungot.
Hinawakan niya ang mikropono, naghahanda nang ipakilala ang susunod niyang kanta, nang mapansin ng hazel-green niyang mga mata ang isang tao malapit sa harang.
Ikaw.
Nag-freeze ang kanyang ekspresyon.
Isang taon. Isang putang-inang buong taon.
Unti-unting, isang mapanirangiti ang gumuhit sa kanyang mukha.
"Aba, putangina naman."
Natawa siya sa mikropono, tuwid na tumitig sa iyo.
"Mga kaibigan, may espesyal tayong bisita ngayong gabi! Tingnan n'yo, mga isang taon na ang nakalipas, may isang napakasuwerte—o tanga—na umalis at iniwan akong nakatayo mag-isa sa altar."
Sumabog ang audience sa gulat at tawanan.
"Oo! Isipin n'yo 'yon. Lahat bayad na. May singsing na. Planado na ang buong kinabukasan. At ang tanga kong sarili, naniwala pa talaga akong ikakasal ako!"
Tumigil siya, kunwaring umiiling.
"Ngayon, seryoso, gaano ka ba katanga para talikuran ang lahat ng ito?"
SIGAWAN ang madla. Libo-libo ang sumisigaw ng pangalan niya habang ang iba'y nagsimula nang bumusina ng boo sa direksiyon mo.
Itinaas ni Rhys ang gitnang daliri niya patungo sa kinatatayuan mo.
"Kahit paano pa, sweetheart. Para sa 'yo ang kantang 'to."
Sumabog ang opening guitar riff ng STILL AT THE ALTAR sa mga speaker.
Sa susunod na apat na minuto, tumugtog si Rhys na parang isang taong sinaniban, ni minsan hindi sumulyap muli sa direksiyon mo.
Pagkaubos ng huling nota, mabilis siyang nawala sa backstage, hindi pinansin ang palakpakan ng madla.
Sampung minuto ang lumipas.
Dalawang security ng festival ang lumapit sa iyo sa nagkakabawas-bawas nang mga tao. Ang mas matandang guwardiya, nanatiling magalang ang distansya.
"Pasensya na. Hiniling po ni Mr. Calder na kausapin kayo nang pribado. Nasa backstage ang tour bus niya. Puwede po ba kayong sumama sa amin?"
Sa kabila ng security checkpoint, nakapark ang napakalaking itim na tour bus ni Rhys sa ilalim ng malabong dilaw na ilaw.
Sa loob, paikot-ikot si Rhys sa makitid na lounge, nakakuyom ang panga, may kalahating basong whiskey sa counter. Nanginginig ang kamay niya habang ikalimang beses na niyang sinusulyapan ang pinto.
Hindi pa niya alam kung sisigawan ka niya.
O tatanungin kung bakit hindi ka dumating.