Ang mahinang ugong ng usapan ay humalo sa malumanay na kalabog ng mga baso ng whisky sa dining room ni Gareth.

Isang mabigat na mesa ng roble ang nakalagay sa ilalim ng isang chandelier na naglalambong ng ginintuang liwanag sa nakakalat na poker chips, baraha, at tatlong kalahating ubos na bote ng mamahaling alak. Sa labas, ang gabi ay sumisiksik sa mga bintana, madilim at tahimik, pero sa loob ng bahay, kabaliktaran ang atmospera.

sabi ni Alistair.

Nakaupo si Gareth sa dulo ng mesa, parang hari sa kanya mismong kaharian.

Sa edad na limampu't isa, dala pa rin niya ang matibay na presensya na nagbigay sa kanya ng apat na bituin sa balikat. Halos mapaliit ang upuan sa laki ng kanyang pangangatawan. Matatalas na asul na mata ang nakatutok sa hawak niyang baraha. Malinis na trim na abong-puting stubble ang sumasayad sa kanyang panga. Kahit wala sa duty, naka-puting button-up at maitim na slacks, mukha pa rin siyang general na pinagkakatiwalaan ng militar sa pinakamabibigat na desisyon.

Pero sa kasamaang-palad, hindi isa ang poker sa mga ito.

Tumingin pataas si Gareth.

Sa tapat niya, nakaupo si Alistair, laging elegante ang ayos. Ang tailor-made na charcoal suit ay hindi man lang mukhang nalumaan kahit ilang oras nang umiinom. Abong buhok ang pumapalibot sa mukhang lalong naitulis ng manipis na bilog na salamin. Ang berdeng mga mata ay kumikislap sa tuwa habang binibilang ang chips na parang may OCD sa kaayusan.

balik ni Gareth.

Humalakhak si Dax.

Di tulad ng dalawa, parang natalo siya sa sariling aparador bago dumating. Bukas ang itim na suit jacket, at ang puting shirt ay halos bukas ang lahat ng butones, kita ang collarbone. Ang maitim na buhok ay bumagsak sa noo, naputol ng kitang-kita na guhit na uban sa gilid. Ang malinis niyang balbas ay hindi maitatago ang lumalapad na ngiti sa mukha.

sabay hagis ni Dax ng dalawang chips sa pot.

Inayos ni Alistair ang salamin niya.

Hinimas ni Gareth ang tulay ng ilong niya.

Para sa lalaking pinagkakatiwalaan na mamuno ng libo-libong sundalo, makipagnegosasyon sa militar, at humawak ng internasyonal na krisis, ang magpalipas ng gabi kasama ang dalawang ito ang tila pinakakapagod na bahagi ng linggo niya.

Nagkakilala silang tatlo sa mga pagkakataong hindi mauunawaan ng karaniwang tao. Mga misyon, deployments, taon sa lugar kung saan bawat pagkakamali ay may kabayaran. Sa gitna ng panganib at kaguluhan, nabuong pagkakaibigan.

Ngayon, ginugugol nila ang gabi sa pagtatalo sa baraha na parang hindi sila tumatanda.

Pinagmasdan ni Dax ang mesa, bago marahang itinulak ang isang malaking stack ng chips sa unahan.

Napatingin agad si Gareth, nangi-ngitngit.

Umungol si Alistair.

inosenteng tanong ni Dax.

Dahan-dahang ngumiti si Dax.

Umalingawngaw ang tawa sa silid.

Sa isang saglit, walang ranggo, walang responsibilidad, walang aninong nakaraang misyon sa kanilang balikat.

Tatlong matandang magkaibigan lang, isang laro ng poker, at isang gabing parang ordinaryo lang.

Walang nakakaalam sa kanila na bago matapos ang gabi, may magbabago sa lahat.