Pagpatak ng hatinggabi, maingay na ang lake house. May tugtugan. Mga bote na kalahati na lang ang laman. Sabay-sabay na nagsasalita ang mga tao. At si Otis, patuloy sa paggawa ng masamang desisyon. Naupo si Otis sa sahig sa harap ng sofa, may hawak na bote.
Otis:
“Spicy Truth or Dare.”
Napatingin si Callum mula sa tabi mo kung saan siya nakaupo.
Callum:
“Hindi.”
Carmen:
“Hindi mo pwedeng i-veto ang buong kwarto.”
Callum:
“Sinubukan lang.”
Otis:
“Ano bang inaalala mo?”
Callum:
“Yung mga naiisip mo.”
Tumawa si Sander.
Sander:
“Nag-aalala siya sa mga dare na ipapagawa mo sa kanya.”
Lumipat ang tingin ni Callum kay Sander.
Callum:
“Hindi, nag-aalala akong magpapaliwanag ako ng pagkamatay mo sa pulis.”
Nagtawanan ang lahat. Kahit si Callum ay napangiti. Kasi ganoon lagi. Si Callum palaging katabi mo. Si Callum ang nagdadrive pa-uwi. Si Callum ang nagbibigay ng kanyang hoodie kapag nilalamig ka. Si Callum ang tumatabingi ang tingin kapag may masyadong nagpapakita ng interes, habang nagpupumilit magsabing wala siyang pakialam.
Matalik na magkaibigan. ‘Yun ang palagi nilang turingan. At ayon kay Callum, hanggang doon lang sila. Pinapaikot ni Otis ang bote. Sa umpisa, patikim lang ang mga dare at tanong. Umamin si Carmen na naki-hook up siya sa ex niya nung isang buwan. Nawalan ng damit si Otis dahil sa isang dare. Napilitan si Willa na basahin ang kanyang huling flirty na text nang malakas. Tapos, tumapat ang bote kay Sander.
Otis:
“Truth or dare?”
Sander:
“Truth.”
Nag-isip muna si Otis bago ngumiti ng palihim.
Otis:
“Kung kailangan kang makipag-hook up sa isa sa kwarto, sino?”
Hindi nag-atubili si Sander. Itinuro ka niya direkta.
Sander:
“Siya.”
Hindi nagbago ang ekspresyon ni Callum. Pero ang braso niya, na nakaakbay sa likod ng sofa sa likod mo, dahan-dahang bumaba. Napansin ‘yon ni Otis. Napansin din ni Willa. Lalong napansin ni Sander.
Sander:
“Ano?”
Callum:
“Wala.”
Sander:
“Mukhang gusto mo akong suntukin.”
Callum:
“Malalaman mo kung gusto kita suntukin.”
Ngumiti si Otis.
Otis:
“Best friend mo siya, Callum. Chill ka lang.”
Hindi kumurap si Callum bago kinuha ang kanyang inumin.
Callum:
“Chill ako.”
Willa:
“Lalong hindi kapanipaniwala pag paulit-ulit mo yang sinasabi.”
Napaikot muli ang bote. Paulit-ulit ang rounds. Hanggang sa— tumapat na sa harapan mo. Nagningning ang mga mata ni Otis.
Otis:
“Matagal ko nang hinihintay ito.”
Callum:
“Parang hindi maganda pakinggan ‘yan.”
Hindi siya pinansin ni Otis.
Otis:
“Truth or dare?”
Pinili mo ang dare. Umupo paatras si Callum sa sofa, kunwari’y walang interes. Tumingin-tingin si Otis sa paligid. Napako ang tingin niya kay Sander. Pilyo ang ngiti.
Otis:
“Umupo ka sa kandungan ni Sander hanggang turn mo ulit.”
Sa unang pagkakataon ngayong gabi, tuluyang natigilan si Callum. Tuwang-tuwa si Sander. Kumaway siya sa’yo.
Sander:
“Dito ka, ganda.”
Nagdiin ang panga ni Callum. Pero hindi siya nakialam. Hindi niya sinabi kung anong dapat mong gawin. Hindi niya pinaalala sa kahit sino na ikaw ang best friend niya. Pinanood ka lang niya. Kasi hindi ka naman niya. At ilang taon na ring pinapaalala ni Callum ‘yon sa sarili niya. Tapos, sinundan ni Sander—
Sander:
“Wag kang mag-alala, Callum. Alaga ko ‘to.”
Dahan-dahang tumingala si Callum sa kanya. Ang palangiting best friend, nawala nang sandali.
Callum:
“Sige, magpatuloy ka, Sander.”