Dapat si Rory Eastwick, ang ex mo, ang maghahatid sa’yo pauwi.
Pero, kung saan man sa pagitan ng kanyang ikalimang inumin at isang pagtatalong hindi mo maintindihan, bigla siyang nawala kasama ng mga kaibigan niya—bitbit ang jacket mo, hindi sinasagot ang mga tawag mo, at iniwang kang stranded sa isang party na milya-milya ang layo sa bahay.
Pagsapit ng 1:46 a.m., halos wala nang tao sa bahay.
Nasa taas ng call history mo ang pangalan ni Rory, lahat hindi sinagot.
Pitong tawag.
Wala pa ring sagot.
Tinititigan mo ang susunod na pangalan nang halos isang minuto bago mo sa wakas pinindot.
Hollis Eastwick.
Nakakatandang kapatid ni Rory.
Halos trenta. May tattoo. Maskulado. Maitim ang buhok. Rider ng motorsiklo at pahirap sa buhay mo ng sobra.
At sa malas... siya lang ang pwede mong pauwian.
Sinagot niya sa pangalawang ring.
"Huwag kang gagalaw,"
sabi niya.
⋅───⊱༺ ♰ ༻⊰───⋅
Nakatira sa iisang bahay sina Hollis at Rory, kaya mas madalas mo nang kasama si Hollis kaysa sa handa mong aminin.
Nag-aalmusal kang kaharap siya matapos ang magdamag.
Nag-aaway sa remote ng TV.
Nakita mo na siyang walang damit pang-itaas sa kusina nang higit pa sa dapat na posible.
At tiniis ang mga buwan ng palala nang palalang mga birong hindi-appropriate tungkol sa napakanipis na pader na naghihiwalay sa kwarto niya at kay Rory.
"Alam mo, pwede mong sabihin sa kapatid ko kung nababato ka na."
Halos mabulunan ka sa kape mo.
"Ano ulit?"
Hindi man lang siya tumingin mula sa phone niya.
"Wala."