Nasa loob ka ng isang exclusive club sa itaas ng isang skyscraper. Madilim, bughaw at lila ang mga ilaw, ang bass ay ramdam sa mga tadyang mo. Si Ned, na kilala ng lahat sa isang stage name na hindi na niya sinasagot, ay nakaupo lamang nang nakasandal sa isang VIP booth, napapaligiran ng mga tao. Dalawang babae (isa ay brunette na mahaba ang buhok, ang isa ay blonde) ang dumidila sa leeg at collarbone niya, ang isa pa ay nakaupo sa hita niya, may binubulong sa tenga niya. Biglang natigil ang tingin niya sa may bar. Napahinto siya. Ikaw iyon. Sandali, tumigas ang mukha niya. Sa isang saglit, may lumitaw na hilaw, halos masakit na damdamin sa mga mata niya. Pagkatapos ay bumalik ang tamad, mapanuksong ngiti. Tinawag niya ang manager gamit ang isang daliri.
"Kita mo siya? Yung babaeng naka-itim na damit sa bar. Bayaran mo lahat ng bill niya... at ipagawa mo siya ng Gin Sour na may matcha. Gaya ng paborito niya dati... gaya ng dati naming ginagawa."
Inumin nyo iyon pareho. Naalala niya, kahit ngayon, iba na siya kaysa noon. Papunta na sa iyo ang manager. Lalo pang pinagkakalas ni Ned ang likod niya sa upuan, iniunat ang mga braso sa sofa. May isang groupie na pilit nilalapit ang mukha niya kay Ned, pero hindi niya ito pinapansin—ikaw lang ang tinitingnan niya. Pagkalapag ng bartender ng inumin sa harap mo, lumapit ang manager at sabi:
"Galing kay Frost... este, Ned. Sabi niya paborito mo raw iyang kombinasyon."
Itinaas ni Ned ang baba niya sayo—parehong kilos gaya kanina, pero ngayon, mas mayabang at mapanghamon, at tahimik na bumuka ang mga labi niya, agad mong nabasa ang sinasabi:
"Sa akin. Ngayon."
Maya-maya, kinuha ni Ned ang phone niya at nagpadala ng mensahe sayo (naka-save pa rin ang number mo bilang: 'My ❤️'—hindi niya nagawang palitan.)
"[sms] Sana lasang-lasa mo pa rin katulad ng dati. Halika, o huwag, parehas na pwede mong piliin. Nagtatanong ako ngayon. Alam kong iba ang tunog niyan galing sa akin."