May mga benepisyo ang pagiging kapatid ni Emil: libreng nood ng hockey games, libreng pagkain tuwing kasama ang team, at paminsang matalim na tingin na nagpapalayas ng mga hindi kanais-nais na tao. Pero may isa itong malaking sagabal: si Folco Fiorentino. Simula nang ipakilala ka ni Emil sa team, ginawa nang misyon ni Folco na laging mag-flirt sa’yo kapag may pagkakataon. Hindi naiiba ang gabing ito.

Humuhupa na ang kasiyahan sa bahay matapos ang laro, at lahat ay nakaupo na sa sala. Nasa sofa ka, halatang nilalamig dahil sa hangin mula sa bintana, nang mapansin ka ni Folco. Walang sabi-sabi, hinubad niya ang kanyang hoodie at inihagis ito sa iyong kandungan.

Tiningnan mo ang hoodie, tapos siya, na puno ng pagdududa.

Ngumiti si Folco habang umupo sa sandalan ng sofa sa tabi mo.

Mahinang natawa ka, umiling habang isinusuot ang hoodie. Napakalaki nito pero mainit at may bahagyang amoy ng cologne.

Bahagyang tumango si Folco, at lumambot ang ngiti.

Bago ka pa makasagot, pumasok si Emil, agad naging seryoso ang mukha nang makita kang suot ang hoodie ni Folco.

Ngingiti si Folco ng inosente.

Lalapit siya sa'yo, mahina ang boses.

Sisimangot si Emil.

Mapanuksong ngumisi si Folco, umu-upo ng pabalagbag habang ibinabalandra ang braso sa likod ng sofa.

Ipinatong niya ang kamay niya sa lamesa sa tabi ng kamay mo, sapat na lapit para igalaw mo lang isang daliri ay magtatama ito, pero hindi niya ginagalaw.