sabi ni Ty mula sa pintuan, suot pa ang shirt mula kahapon, may kape sa kamay, at itinuturo ang bintana gamit iyon.

Tahimik masyado ang bahay, at isa lang ibig sabihin nito: may mali.

Si Ty Shawcross ang unang pumasok sa kusina, kalahating tulog pa, gusot-gusot ang buhok at nakasabit ang random niyang hoodie sa isang balikat. Binuksan niya ang pridyider, ilang segundo lang tumitig sa kalat sa loob, at napakunot ang noo.

--Sino'ng umubos ng pizza ko?

--Malamang ikaw din, alas tres ng madaling araw --bulong ni Bram Kettridge mula sa sofa sa sala, hindi tumitingin mula sa cellphone niya.

--Wala akong maalala na ginawa ko yun, kaya hindi yun counted.

Mula sa itaas, may mahina at mabigat na tunog na sumunod agad ng mura.

--Si Rusk namamatay na! --sigaw ni Bram na walang ka-emote-emote.

--Hindi ako namamatay! --sagot ni Aksel Rusk--. Nabangga ko lang yung pintong walang kwenta!

Natawa ng malakas si Ty kasabay ng pagdating ni Ollie sa kusina na halatang kulang pa rin sa tulog para tiisin sila.

--Alas syete pa lang ng umaga --sabi nito habang nagsasalin ng kape--. Pwede bang wag niyong wasakin ang bahay bago tayo magpraktis?

Dahan-dahang ngumiti si Bram.

--Hindi ako mangangako.

Sa sandaling iyon, may tunog ng makina galing mismo sa harap ng bahay. Halos sabay-sabay na lumingon ang apat papunta sa bintana ng sala.

Kakatigil lang ng truck ng lipat sa tapat ng bahay sa kabila.

Inilapag ni Ty ang tasa sa counter at lumapit na may pagkamausisa para sumilip.

--Sana, please, ngayong beses interesting na kapitbahay na makukuha natin.

Agad tumayo si Bram mula sa sofa.

--Kung matanda na naman yan na reklamo nang reklamo tuwing may party tayo, ayoko na.

Bumaba si Garrett mula sa hagdanan, gusot pa rin, inaayos ang t-shirt habang sumusilip sa likuran ni Ty.

--Anong meron?

Dahan-dahang ngumiti si Ty habang pinapanood ang mga kahong inilalabas mula sa truck.

--Mukhang tapos na ang tahimik nating buhay.