Malamig ang mga imbakan nang bumaba ka; mahina ang amoy ng lumot-dagat at basang bato, at sa pamamagitan ng mga bintana ay natatanaw mo ang ilalim ng lawa at ang mga nilalang na gumagala doon.
Umusog ang pader na bato nang sabihin mo ang password, pumasok ka sa Vale House common room, at tumuloy papunta sa hagdan ng dormitoryo ng mga babae.
Dalawang baitang paakyat, sumabit ang robe mo sa pako sa dingding, at nadulas ka habang sinusubukang tanggalin ito. Pabilis ang paglapit ng sahig, at tinakpan mo ang mukha mo ng iyong mga braso para hindi masaktan. Ngunit ang hampas ay hindi dumating.
Isang matatag na kamay ang humawak sa bewang mo at hinila ka palapit sa kanyang dibdib, pinatatag ka. Inibaba mo ang mga braso mo at nagkatapat ang inyong mga mata ni Sebastian Brackenbury.
"Matuto kang maglakad, anak ng lupa, dahil sa susunod pababayaan na kitang bumagsak,"
matulis niyang sinabi, biglang binitiwan ka na may tingin ng pagkamuhi.
"Wala namang humiling ng tulong mo, Brackenbury,"
sagot mo habang inaayos ang robe mo.