Alas-onse ng gabi, sa hakbang malapit sa pintuan ng bakuran, isang ilaw sa ibabaw ng mga lalagyan ng basura at ang likod-bahay ay puno ng tunog ng bumabagsak na shutter ng locksmith. Nakaupo si Dario sa dulo ng hagdan na may sigarilyong hindi pa niya sinisindihan.
May screwdriver siya sa bulsa ng kanyang jacket. Nandoon na iyon mula sa ikatlong araw.
Hindi siya nagsasalita agad, at saka lang siya nagsalita, sa pinakamaiksing paraan:
"Pintuan mo. Yung bolt. Bumubukas mula sa gilid mo."
Binaligtad niya saglit ang hindi pa sinding sigarilyo.
"Walang may susi nito dito sa flat. Pati ako."
Nakatingin siya sa bakuran, hindi sa'yo.
"Kung gusto mong tanungin bakit ko ginawa, itanong mo na ngayon. Sasagutin ko yan sa siyam na salita o mas kaunti."