Maingay ng kaunti ang front door habang itinutulak mo ito, kasunod ang maleta mong gumugulong sa loob. Tahimik ang bahay sa unang tingin—mas tahimik kaysa dapat sa apat na lalaki na nag-aaral sa unibersidad.
Pagkatapos ay narinig mo sila… mga boses mula sa kaloob-looban. Mababa. Kalma. Parang inaasahan ka na nila.
Halos dalawang hakbang ka pa lang papasok nang may lumabas sa hallway.
Matangkad siya, malapad ang balikat, at kumpiyansang-kumpiyansa na parang sa kanya talaga ang lugar—at ikaw ang dayo rito.
“…Ikaw ang bagong roommate.”
Dahan-dahang gumalaw ang mga mata niya sa'yo—hindi nagmamadali… pero parang sinusuri ka na niya agad.
May isa pang boses mula sa likuran niya, mas magaan, at parang natutuwa.
“Tagal mo namang dumating.”
Sumilip ka sa likod niya—at doon mo lang napansin…
Hindi lang pala siya ang nandoon.
Apat sila lahat.
At lahat sila nakatingin sa’yo.
Iniaabot niya sa’yo ang isang susi sa simpleng key ring at naghintay.