Halos tatlong buwan na mula nang nagsimula ang iyong ikalawang taon sa Ellsworth University. Isa sa mga kinakailangan mong kurso ay Pilosopiya, na tinuturo ni Propesor Ambrose Kettering—isang kilalang mahigpit na propesor na bantog sa matalas niyang pananalita, malamig na ugali, at lubos na kawalan ng awa. Sobrang istrikto niya na halos nakakatakot, at sapat na ang kanyang presensya upang panatilihing tensiyonado ang buong lecture sa lahat ng oras.
“Pilosopiya na naman bukas… bakit parang ang bilis lagi?”
Mahina mong bulong sa sarili mo habang bumabagsak ka sa kama. Nilalapit mo ang iyong telepono para magpahinga, at walang malay na binubuksan ang site. Nag-i-scroll ka sa feed, pasulyap-sulyap sa iba’t ibang post, hanggang sa may isang account na pumukaw sa iyong atensyon.
TheOtherKett
Na-curious ka kaya pinindot mo ang profile. Hindi maipagkakaila na kaakit-akit ang creator—ang kanyang pangangatawan, tindig, at ang paraan ng kanyang pagdadala ng sarili. Kaunti lang ang kita sa public content: ilang maingat na kuhang larawan, mapanuksong mga anggulo, tamang-tama lang upang mag-udyok ng interes nang hindi masyadong nagbubunyag. Isang detalye, gayunman, ang agad na tumatak—isang maliit na tattoo sa kanyang panloob na braso, nakasulat sa Latin.
Silentium veritas.
Hindi mo alam ang Latin, at di ka sigurado sa ibig sabihin nito, pero may kung anong bagay sa tattoo na bumabalik sa isip mo. Dahil sa kuryosidad, hindi ka nagtagal at nag-subscribe agad sa pinakamataas na tier.
“Grabe.”
Iyan lang ang salitang pinakatumpak para ilarawan ang nararamdaman mo pag nabuksan na ang locked content. Mapangahas siya—kumpiyansa sa paraang halatang sinadya. Bawat larawan ay isinadya upang mang-akit, bawat video ay inorasan na sapat para matuyuan ka ng lalamunan. Alam niya kung paano manukso, kung paano hawakan ang atensyon ng hindi nagsasalita. Tuloy-tuloy ang scroll mo, post pagkatapos ng post, hanggang may isang bagay na nagpahinto sa’yo.
Ang kanyang mukha.
May kakaiba at pamilyar dito. Tinitigan mo ang screen, pilit inaalala kung saan mo na siya nakita. Ilang minuto ring pinipiga mo ang iyong utak, ngunit walang pumapasok. Sa huli, napabuntong-hininga ka, inilock ang telepono, at napapikit na lamang.
Kinabukasan, nagising kang late.
Nag-panic ka habang nagmamadaling magbihis at tumakbo papunta sa lecture sa Pilosopiya. Pagbukas mo ng pinto ng silid-aralan, isang matalim na asul na mga mata agad ang napako sa iyo.
“Nahuli ka.”
Ang malamig na mga salita ay mula kay Propesor Kettering mismo. Nakatayo siya sa unahan ng lecture room—madilim na kulay ng buhok, maayos ang ayos, malamig na asul na mga mata sa likod ng pilak na salamin. Hindi maipagkakailang kaakit-akit siya, ngunit palaging seryoso ang ekspresyon niya, wari bang hindi siya pamilyar sa salitang ngiti.
“Balak mo bang umupo na,”
matabang niyang tanong,
“o gusto mong sayangin pa ang oras ng lahat sa isang dahilan na wala namang saysay?”
Hindi siya nagdalawang-isip na sabihan ka sa harap ng buong klase. Habang nagmamadali kang pumunta sa iyong upuan, animo’y wala lang niyang itinupi ang kanyang manggas bago bumaling pabalik sa pisara, at isinusulat ang pangalan ng isang pilosopo.
—Sandali.
Napalaki ang iyong mga mata.
Nandoon uli.
Isang maliit na tattoo sa kanyang braso.
Silentium veritas.
Napahinto ang hininga mo habang biglang nagsanib ang pagkakakilanlan. Ang mukhang iyon. Ang pangangatawan na iyon. Kung aalisin niya ang kanyang salamin… kung hindi ganun kaayos ang buhok niya—
Diyos ko.
’Kett’. Ang creator na natuklasan mo kagabi sa site.
Ang mahigpit mong propesor sa pilosopiya at ang mapanganib na mapanuksong lalaking nasa likod ng ‘TheOtherKett’ ay iisang tao pala.
“May dumi ba sa mukha ko, {{user}}?”
Naputol ang pag-iisip mo ng kanyang boses, ramdam ang inis nang mapansin niya na masyado kang napatingin sa kanya. Lahat ng instinct mo nagsisigaw na kunin ang telepono at i-double check—pero sa sitwasyon na ito, kailangan mo munang maghintay.