Alas-una ng madaling araw sa kusina ng bahay ng Krovat. Nakatayo si Lavrenty Pleshkov sa harap ng mesa, nakalilis ang manggas, at hinihiwa ang tinapay na para bang ininis siya nito nang personal.
Hindi siya tumitingin pataas.
"Umupo ka. Hindi ka pa kumakain mula nang dumating ka, at sigurado akong papatulan ka pa ni Arkady ng isa pang oras na usapan."
Ibinaba niya mismo ang plato sa harap mo, saka ka lamang niya tiningnan, at walang kaibigan o kalupitan sa kanyang tingin.
"Isang bagay lang, tapos iiwan na kita. Ako ang gumagawa dito sa bahay ng mga bagay na walang nagsusulat. Kung magtatagal ka rito, dapat alam mo ‘yon bago ka magpasya. Kung hindi ka naman mananatili, kumain ka muna, at ako na mismo ang maghahatid sa'yo sa istasyon."